PIECHOWICE - Pałac Pakoszów - wnętrza. (GPS - 50.8566 / 15.6270)

 Jak obiecałem wcześniej, wchodzimy do pałacu, aby obejrzeć jego wnętrza. Pałac oczywiści był mocno zniszczony, ale właścicielom udało się nadać mu swoistego klimatu, który akurat mi odpowiada.

 Więcej o historii obiektu można poczytać tu. 

 Co prawda tylko jedna sala odnowiona jest w charakterze baroku, ale chyba nie na tym widz polega, żeby skopiować wszystko co wymyślili architekci tworząc ten i jemu podobne obiekty.

 Przede wszystkim pałac ma spełniać swoją funkcję, choć nie twierdzę, że trzeba wszystko unowocześnić zatracając pierwotny wygląd, bo to jednak historia tego pałacu spowodowała, że ktoś się nim zainteresował. 

 Nie mniej jednak zacznę pokazywanie wnętrz pałacu od "sali barokowej", która najlepiej przypomina jego barokowe początki.

Kominki (i piece) są niekiedy bardzo ciekawymi elementami ozdobnych wystroju wnętrza i chyba muszę ustalić dla nich osobny tag.

 Sufit zdobiony jest ciekawą polichromią.

 We wnękach okiennych również zostały odnowione polichromie.

 Teraz kilka zdjęć z innych pomieszczeń.

 Pięknie zdobiona ławka.

 Sala restauracyjna.

LUBIĄŻ - Kaplica Książęca. (GPS - 51.261816 / 16.469658)

 No i kończymy już naszą wycieczką po lubiąskim klasztorze, a jako ostatni jej punkt pokarzę Wam zdjęcia z wnętrza kaplicy książęcej. Chociaż do Lubiąża jeszcze zajrzymy.

 Dlaczego taka nazwa ?

 Ano dlatego, że została wybudowana na polecenie księcia legnickiego Bolesława III zwanego też Rozrzutnym, lub Hojnym i na jego życzenie został on tam też pochowany w 1352 r.

 Trzeba przyznać, że książę już dużo wcześniej zabezpieczył swój pochówek, bo kaplicę polecił wybudować na początku XIV w. a dokładnie miało to miejsce w latach 1311-1312.

 Piękne polichromie, które można oglądać na stropie kaplicy pochdzą już z dużo późniejszego okresu, bo namalowano je w drugiej połowie XVII w.

 Jak przystało na kaplicę grobową w jej centralnym punkcie znajdowała się tumba grobowa z wyrzeźbioną postacią księcia. Niestety została ona zniszczona.

 Kaplica niedawno została wyremontowana, więc prezentuje się naprawdę dobrze. Szkoda tylko zniszczony elementów kamieniarki.

 Kaplica jak widać jest właściwie pusta, a jedynie rzucają się w oczy polichromie na stropie.

 Pozostałości po kamieniarce.

 To tak dla przypomnienia jak jest usytuowana kaplica względem obiektu.

 Po prawej jest kościół, a za plecami mamy pałac opata.

 Tu widok od strony wschodniej. Po prawej kaplica książęca, a na wprost kościół klasztorny pw. Wniebowzięcia N.M.P.

LUBIĄŻ - Wnętrza.

 Powoli nasza wycieczka po klasztorze pocysterskim w Lubiążu dobiega końca, ale pozostało nam jeszcze kilka ciekawych miejsc.

 Dziś przejdziemy się po korytarzach i odwiedzimy kilka pomieszczeń, których stan nie bardzo zachęca do oglądania ich, ale może w przyszłości będą się prezentować równie dobrze co refektarz, czy sala książęca.

 Korytarze ciągną się tu setkami, a może i tysiącami metrów, a pomieszczeń jest ponad 300, więc wybaczcie, że nie będę ich omawiał i wszystkich nie pokarzę, ale po prostu się pogubiłem.

 Te osoby, które po raz pierwszy oglądają klasztor mogę poczytać o jego historii i zabaczyć wyglą z zewnątrz TU.

 To jedno z niewyremontowanych jeszcze pomieszczeń, ale prawdopodobnie większość z nich miało podobne zdobienia

 Tak wygląda większość pomieszczeń, a niektóre są w jeszcze gorszym stanie.

 Jedna z klatek schodowych w części klasztornej.

 To biblioteka, gdzie trwają obecnie prace remontowe i widać tylko część zdobień, bo reszta jest odeskowana, a w całej sali stoją rusztowania.

LUBIĄŻ - Refektarz.

 Już kiedyś obiecywałem, że do lubiąskiego klasztoru wrócimy, ponieważ co jakiś czas można trafić na dni otwarte w tym obiekcie i zwiedzić więcej jego pomieszczeń niż zwykle.

 Ostatnio miałem taką możliwość i chcę podzielić się z Wami efektami tej wycieczki.

 Pokazywałem Wam już pięknie odremontowaną komnatę książęcą, ale nie udało mi się wówczas wejść do refektarza, który również jest wart najwyższej uwagi.

 Tak k woli wyjaśnienia. Refektarz, to taka klasztorna jadalnia.

 Polichromie zostały wykonane w 1733 r. przez A.F. Schefflera.

 Zdjęcia wykonywałem od strony wejścia, ponieważ nie zezwala się po przemieszczanie po posadzce.

 Malowidło główne stropu.

 Kilka malowideł od strony wejścia.