MIĘDZYBÓRZ - Kościół pw. Św. Józefa Rzemieślnika. (GPS - 51.3987 / 17.6641)

 Międzybórz miałem okazję Wam już pokazać przy okazji prezentacji ewangelickiego kościoła pw. Św. Krzyża.

 Tym razem pokarzę Wam drugi z kościołów, a mianowicie świątynię katolicką pw. Św. Józefa Rzemieślnika.

 Świątynia, którą możemy obecnie oglądać, to neogotycka budowla z przełomu lat 1893-1894. Budowę kościoła powierzono architektowi z pobliskiej Twardogóry Glasnerowi,
 Należy jeszcze dodać, że wyposażanie kościoła trwało do 1896 r. mimo, że konsekrowany został w 1894 r.

 Należy też wspomnieć, że historia parafii jest znacznie dłuższa, ponieważ sięga 1376 r. kiedy to oddano do użytku pierwszy, drewniany kościół. Drugi kościół był również drewniany i stał mniej więcej w miejscu obecnej, murowanej świątyni ewangelickiej.

 Od 1950 r. kościół pw. Św. Józefa Rzemieślnika jest zarządzany przez ojców Salezjanów.

Widok od strony północnej.

 Wieża usytuowana jest po stronie zachodniej.

 Kruchta wejścia od strony południowej.

 Widok od strony wschodniej, gdzie znajduje się prezbiterium.

 Wejście od strony południowej z poza terenu kościelnego.

 Wnętrze. Oczywiście widziane zza kraty.

 Ołtarz jak i całe wyposażenie pochodzi z XIX w.

 Na koniec XIX wieczna ambona.

ŚWIDNICA - Katedra pw. św. Stanisława biskupa, męczennika i św. Wacława męczennika. - Wnętrze. (GPS - 50.8410 / 16.4918)

 Wchodzimy do wnętrza katedry, której obecny, barokowy wystrój pochodzi z przełomu XVII i XVIII w. Pierwotne, gotyckie wyposażenie zostało prawie w całości strawione przez pożar.

 Większość wyposażenia to dzieło Jana Riedela, a należą do nich rzeźby, malowidła i przede wszystkim ciekawy w swojej formie ołtarz główny.

  

 Widok na nawę główną. Na filarach znajdują się figury świętych.

 Ambona, to również dzieło Jana Riedela.

Kosz ambony.

 To już wykonany w 1694 r. ołtarz główny. Zwłaszcza okrągły baldachim zawieszony nad ołtarzem sprawia ciekawe wrażenie.

 W centralnym punkcie ołtarza znajdują się figury patronów świątyni, św. Stanisława biskupa i Św. Wacława.

 Wspomniany przeze mnie baldachim.

 Bogato zdobione prezbiterium.

 Obrazy i polichromie znajdujące się na ścianach nawy głównej.

 To już widok w kierunku empory organowej.

 Organy, których twórcą jest Jerzy Weber, a wykonał je w latach 1704-1710.

Epitafia znajdujące się na ścianie południowej.

 Nawa południowa.

 Jeden z ołtarzy bocznych.

GÓRA - Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej - Wnętrze. (GPS - 51.6685 / 16.5415)

 Tak jak obiecywałem wchodzimy do wnętrza kościoła pw. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Górze.

 Już na pierwszy rzut oka widać gotyckie początki kościoła. Oczywiście bardziej w oczy rzuca się jego barokowe wyposażenie, czyli piękne ołtarze i bogato zdobiona ambona. Jeśli jednak podniesiecie głowę do góry zauważycie gotyckie sklepienie krzyżowo żebrowe.

 Postaram się więc trochę napisać na temat tego wystroju.

 Ołtarz główny wykonany został z drewna w 1783 r. i przedstawia gloryfikację św. Katarzyny. Jego twórcami są Jan Henryk Kynast autor płótna, natomiast elementy rzeźbiarskie wykonał również wrocławski artysta Leopold Jaeschke.  

 Widok nawy głównej.

 Widok na ołtarz od strony nawy południowej.

 Jak napisałem wcześnie, gloryfikacja Św. Katarzyny Aleksandryjskiej ręki J.H. Kynast'a.

 Ambona podobnie jak ołtarz główny została wykonana w 1783 r.

 Jak widać jest również bardzo bogato zdobiona. Zarówno kosz jak i baldachim.

 Kilka ołtarzy bocznych, które w większości pochodzą z 1783 r.

 Widok na emporę organową.

 Organy prawdopodobnie pochodzą z dużo późniejszego okresu, ponieważ pamiętamy o zawaleniu się prospektu organowego w 1963 r. więc wcześniejsze pewno zostały zniszczone. Niestety nie udało mi się niczego znaleźć na temat tego instrumentu.

GAŁÓW - Kościół pw. Niepokalanego poczęcia N.M.P. (GPS - 51.1107 / 16.8145)

 Gałów, to następna wieś, którą już mieliśmy okazję oglądać, ale pierwszym pokazanym zabytkiem był pałac rodziny von Roeder, a teraz przyszedł czas na piękny, późnogotycki kościół.

 Pierwsze wzmianki na temat znajdującej się we wsi świątyni pochodzą z 1335 r. i dotyczył prawdopodobnie drewnianej budowli.

 Obecny kościół to efekt prac budowniczych z przełomy XV i XVI w. (niektóre źródła podają dokładną datę 1509 r. ale nie jest ona do końca potwierdzona).

 Jak już wspomniałem jest to późno gotycka budowla, ale już po elewacji widać, że w jej wygląd ingerowano w epoce renesansu, a to za sprawą dobrze zachowanego sgraffito, które powstało prawdopodobnie podczas przebudowy, do której doszło w 1609 r.

 Świątynia była jeszcze kilkakrotnie restaurowana. Po raz pierwszy w 1725 r. i to z tego okresu pochodzi część jej barokowego wyposażenia. Do następnych remontów dochodziło w latach 1848, 1909 i dwukrotnie w XX w. w 1969 i 1978 r.

Obecnie jest, to kościół filialny.

 Widok od strony północnej.

 Nad wejściem głównym znajduje się kartusz herbowy. Prawdopodobnie są to herby rodzin Zedlitz i Roeder.

 Po stronie południowej znajduje się cmentarz.

 Widok na świątynię od strony wschodniej, gdzie znajduje się prezbiterium.

 Wchodzi do przytulnego wnętrza, gdzie przeplata się barok z renesansem.

 Ciekawie zdobiona ambona,a właściwie tylko jej kosz. Nie wiem, czy baldachimu po prostu nie było, czy został zniszczony.

 Kilka XV i XVI w. tablic epitafijnych. Ta przekształcona w ołtarz Jezusa Miłosiernego.

 Widok na emporę organową. Niestety bez organów, a w głębi kruchta.

 W kruchcie umieszczono jakieś tablice. Niestety nie znam niemieckiego.

 Po stronie wschodniej kościoła ustawiono barokową figurę Jana Nepomucena.