BOLESŁAWIEC - Kościół Wniebowzięcia N.M.P. i Św. Mikołaja. (GPS - 51.262315 / 15.5664)

 Bolesławiec już odwiedzaliśmy kilkukrotnie. Oglądaliśmy tu jeden z najdłuższych w Europie wiaduktów. Gościliśmy przy okazji sławnego już w Europie święta ceramiki, a także oglądaliśmy XV w. fortyfikacje.

 Dziś zapraszam Was do odwiedzenia chyba najstarszej świątyni w tym mieście, czyli Bazyliki mniejszej pod wezwaniem Wniebowzięcia N.M.P. i Św. Mikołaja.

 Pierwsze wzmianki na temat znajdującej się w tym miejscu świątyni pochodzą z czasów przedlokacyjnych, a konkretnie z roku 1194. Patronką kościoła była wówczas św. Dorota i był to prawdopodobnie kościół drewniany.

 Niestety nie wiele wiadomo na jego temat, więc nie będę domniemywam jaka była była jego historia.

 Pierwszy kościół pod tym wezwaniem wybudowano w połowie XIII w. niestety został on zniszczony podczas pożaru wywołanego przez husytów w 1429 r.

 Prace remontowe rozpoczęto w roku 1482 i przyjmując całkowite ich ukończenie aż do połowy XVIII w. 

 Oczywiście kościół był oddany do użytku już dużo wcześniej i odbywały się w nim nabożeństwa. ale w 1648 r. świątynia znów stanęła w ogniu, tym razem za sprawą Szwedów.

 Kościół ponownie odbudowano, a wnętrze poddano barokizacji, co możemy oglądać d o chwili obecnej, poza niewielkimi zmianami jakich dokonano podczas remontu w XIX w.

 Ważnym punktem w życiu wspólnoty było nadanie świątyni tytułu bazyliki mniejszej w 2012 r. i podniesienie jej do rangi sanktuarium maryjnego.

 Widok od strony Rynku na znajdującą się od tej strony 55 m. wieżę.

 Wejście główne do bazyliki.

 Jedna z figur znajdująca się przy wejściu. Jan Nepomucen.

 Widok od strony północnej.

 Tak bazylika prezentuje się od strony południowej.

 Umieszczono tu kilka ciekawych tablic epitafijnych.

  Wejście od strony południowej z pięknym portalem.

 Wnętrze kościoła jak pisałem zostało zbarokizowane w XVII w.

 Ołtarz główny ze sceną Wniebowzięcia N.M.P.

 Wnętrze jest pięknie zdobione jak przystało na wystrój barokowy, a na szczególną uwagę zasługuje wybudowana w latach 1723-1725 przez Jerzego Webera ambona.

 Empora organowa z wybudowanymi na początku XVIII w. organami.

 Kilka ołtarzy bocznych.

SOBÓTKA - Kościół pw Św. Anny. (GPS - 50.8994 / 16.7435)

 Sobótkę odwiedziliśmy już, a to za sprawą zamku Górka.

 Tym razem pokarzę Wam jeden z trzech zabytkowych kościołów. Kościół pw. Świętej Anny .

 Ma ona rangę sanktuarium św Anny Samotrzeciej, a poza tym od 2006 r. jest też sanktuarium Archidiecezji Wrocławskiej Najświętszej Marii Panny Matki Nowej Ewangelizacji.

 Powróćmy jednak do kościoła, którego początki sięgają  XIII w. kiedy to zostały tu przewiezione relikwie św. Anny Samotrzeciej. 

 Oczywiście nie od razu powstał w takim kształcie jak go teraz oglądamy, ale pierwotne założenie pozostało do chwili obecnej i stanowi teraz prezbiterium świątyni.

 Na przełomie XV i XVI w. do istniejącej już kaplicy dobudowano większą część stanowiącą obecnie nawę główną.

 Pod koniec XVII w. dochodzi do następnej modernizacji, w czasie której świątynia uzyskała barokowe detale, a w szczególności wieżyczkę. 

 Kościół był jeszcze remontowany w 1725 r. a także pod koniec XIX w. i dwukrotnie w wieku XX .

 Widok od strony zachodniej, gdzie teraz znajduje się wejście główne do świątyni.

 Niewielka wieża znajdująca się po stronie południowej, to prawdopodobnie efekt barokowej przebudowy dokonanej pod konie XVII w.

 Kruchta wejścia bocznego znajdującego się po stronie południowej.

 Tu widać najstarszą część kościoła, czyli prezbiterium.

Widok od strony północnej.

 Wejście główne przyozdobione renesansowym portale wykonanym z piaskowca. Zwieńczone jest tarczą ze znakami augustianów.

 Na fasadzie głównej, w niszach usytuowane są figury św. Józefa z dzieciątkiem Jezus i św. Anny nauczającej Maryję.

 Wnętrze kościoła skromne, ale klimatyczne.

 Od północy usytuowane są przy filarach dwie figury. Maryi z dzieciątkiem Jezus i Św. Augustyna.

 A po stronie południowej Św. Anna Samotrzecia i Św. Jadwiga.

Barokowy ołtarz główny z obrazem N.M.P. Matki Nowej Ewangelizacji.

 Na wa północna.

ŁOZINA - Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej. (GPS - 51.2323 / 17.1762)

  Kościół pomocniczy pw. Matki Bożej Bolesnej, to barokowa budowla postawiona w 1712 r. dla miejscowej społeczności ewangelickiej.

 Już w 1776 r. kościół przeszedł przebudowę w czasie której do nawy dostawiona została wieża.  Widać to dobrze na pierwszym zdjęciu, gdzie wieża jest jak gdyby przyklejona do kościoła. Znajduje się ona od strony prezbiterium.

 Następna modernizacja miała miejsce już w XIX w. a konkretnie w roku 1862, kiedy to wykonany został gruntowny remont świątyni.
 Następny remont, to już bardziej współczesny nam okres, bo lata 1968-1970.

 Obecnie kościół jest własnością społeczności rzymsko-katolickiej i stanowi filię kościoła Wniebowzięcia N.M. znajdującego się również w Łozinie.

 Widok na wieżę od strony wschodniej.

 Widok od strony południowej.

 Tablica nagrobna umiejscowiona po stronie północnej świątyni.

BRZEG DOLNY - Kościół pw. M.B. Szkaplerznej. (GPS - 51.2586 / 16.7191)

 W Brzegu Dolnym już byliśmy zwiedzając pałacu rodziny von Hoym, więc miasteczko jest już w miarę znane ;).

 Kościół, który chcę Wam pokazać, to budowla z której pierwotnego założenia zachowała się jedyni (albo aż) wieża, a pozostała część to XIX w. dobudowa, ale od początku.

 Świątynię wybudowano dla lokalnej społeczności ewangelickiej w ... no właśnie. Jest tyle sprzecznych informacji na temat tego obiektu, że nie wiem której się trzymać.

 Część źródeł podaje XVII inne XVIII w. Ja będę się trzymał połowy wieku XVIII, ponieważ jak podają niektórzy, kościół wybudowany w Rynku w latach 1743-1745, był pierwszą tego typu budowlą w mieście więc ... Stała co prawda już kaplica św. Jadwigi, ale to była tylko kaplica, w której nie odbywały się regularnie msze.

 Niestety inne źródła podają, że już w 1740 r. przy Rynku stał kościół. Co ciekawe wszystkie te są to źródła oficjalne, ze stron miejskich i temu podobnych.

 Nie była to świątynia murowana, a drewniana w konstrukcji ryglowej. Oczywiście szybko przestała spełniać swoją rolę i postanowiono postawić obiekt murowany.

 Ponieważ jak pisałem niektóre daty wzajemnie się wykluczają nie będę się zagłębiał w szczegóły wybudowania pierwszego, murowanego kościoła na tym miejscu. Wiadomym jest, że wieżę dobudowano później, bo w 1797 r. z fundacji hrabiego von Hoyma.

 Napiszę jeszcze tylko, że obecna świątynia został wybudowana w latach 1897-1899 (to wiadomo na pewno) i wówczas, to do istniejącej już wieży dobudowano kościół, który możemy oglądać w obecnym kształcie.

 Był on dwukrotnie remontowany w XX w. i to już w okresie powojennym.

Widok od strony południowej.

 Wejście główne znajduje się u podstawy XVIII w. wieży.

 To widok od strony wschodniej, gdzie znajduje się Rynek.

 Po stronie wschodnie znajduje się niewielki pomnik upamiętniający 250 lecie otrzymania praw miejskich.

 Wnętrze kościoła.

 Ołtarz główny.