Właściwie, to nie bardzo wiem jak zacząć, ponieważ większość z tego co chciałbym napisać o początkach warowni, to domysły historyków.
Może zacznę od tego jak prawdopodobnie rozpoczęła się historia tego obiektu.
Oficjalnie początki warowni sięgają przełomu XIV i XV w. gdy właścicielami okolicznych dóbr była rodzina von Tschirn znana nam z działalności na zamku Niesytno w Płoninie.
Niektóre podania mówią jednak o tym, że już w XIII w. stał tu zamek obronny, którego założycielami byli Templariusze. Niestety nie ma na to dowodów, bo jak wiadomo wszelkie dokumentu po kasacie zakonu zostały zniszczone.
Faktem jest, że pod koniec lat 20'tych XV wieku zamek został zniszczony przez Husytów, niemniej jednak jego odbudowę rozpoczęto jeszcze w tym samym stuleciu, a pod jego koniec zmienił on swojego właściciela, których na przestrzeni wieków było naprawdę sporo, dlatego pozwolicie, że wymienię tylko te najbardziej znane nazwiska, a byli nimi m.in. rodziny: Schaffgotsch, Zedlitz, Reden, królewska rodzina Hohenzollern, a nawet cystersi z Krzeszowa.
W 1580 r. zamek kupuje rodzina von Kanitz i rozpoczyna jego przebudowę na styl renesansowy. Modernizacja przeciągnęła się aż do roku 1603, ponieważ w roku 1593 w remontowany obiekt uderzył piorun i niektóre prace trzeba było ponowić.
Była to największa jak do tej pory, ale nie jedyna modernizacja, ponieważ przy tylu właścicielach nie mogą dziwić jakieś pomniejsze remonty.
Sporą modernizację zamek przeszedł w XVIII w. kiedy to uzyskał barokowy kształt, a najbardziej wyrazistym tego elementem była kopuła na wieży, która została zdemontowana w XIX w.
Największa jednak modernizacja miała miejsce w pierwszej połowie XIX w. kiedy to właścicielem dóbr stał się Wilhelm von Hohenzollern, rodzony brat ówczesnego króla Prus Fryderyka Wilhelma III.
To właśnie dzięki Wilhelmowi i jego żonie zamek uzyskał kształt neogotyckiej warowni w stylu angielskim, czyli taki jakim możemy oglądać go obecnie.
Warownia była własnością potomków Hohenzollernów aż do zakończenia I W.Ś. W Karpnikach, tak jak w odległym o kilkadziesiąt kilometrów Sichowie pod koniec wojny zlokalizowano składnicę dzieł sztuki zrabowanych w okupowanych krajach. Niestety nie wiadomo, gdzie je wywieziono.
Po wojnie obiekt popadł w niełaskę i niszczał aż do roku 1963 kiedy to został odremontowany i umieszczono w nim ośrodek kolonijny.
Obecnie jest własnością prywatną i w czasie mojej wizyty był remontowany. Niestety nie pozwolono mi na wejście do środka ze względu na prace.
Na koniec należy dodać, że w zamku gościła śmietanka towarzyska z całej Europy, a należeli do nich: niemiecka rodzina królewska, pruska, rosyjska rodzina carska ( z księciem Mikołajem późniejszym carem na czele), oraz Potoccy, Radziwiłłowie, książę Wołkoński, itd ...
Widok od strony północnej, gdzie znajduje się brama główna z mostem na fosie.
Jak widać zamek jest malowniczo położony, w parku.
Kamienny most prowadzący do zamku. Został wybudowany prawdopodobnie w XVI w.
Wieża zamkowa w epoce baroku, podczas jednej z przebudów otrzymała kopułę, którą zdjęto podczas XIX w. przebudowy.
Przechodzimy na stronę wschodnią warowni.
Od strony południowej znajduje się wejście z portalem, który pozostał po renesansowej przebudowie.
Portal z bliska.
Pozostałość po XIX wiecznym słupie znajdującym się na placu przed wjazdem na zamek.
