ŻMIGRÓD - Kościół pw. Trójcy Świętej - Wnętrze. (GPS - 51.4710 / 16.9091)

 Jak już wcześniej obiecałem wchodzimy do wnętrza kościoła pw. Trójcy Świętej w Żmigrodzie.

 Prawdę mówiąc jak na epokę baroku, to kościół został dość skromnie wyposażony, ale ze smakiem i można się skoncentrować na modlitwie zamiast rozglądać po zdobieniach.

 Większość wyposażenia pochodzi z XVIII w. kiedy to miała miejsce barokizacja obiektu.

 Widok na nawę główną kościoła.

 Ołtarz główny ze złożonymi skrzydłami.

 Tak wygląda neogotycki ołtarz w pełnej krasie.

 Obraz umieszczony w prezbiterium.

 Nawa południowa.

 Znajduje się tu jeden z ołtarzy bocznych.

 Jak już wspomniałem wcześniej dobudowana jest tu kaplica św. Krzyża jako grobowiec rodziny Hatzfeldów.

 Piękne polichromie umieszczone na sklepieniu kaplicy.

 Ołtarz boczny umieszczony w nawie północnej.

 Tu też umieszczona jest tablica upamiętniająca Hermanna Hatzfelda.

 Empora organowa wraz z organami znajduje się po stronie zachodniej.

ŻMIGRÓD - Kościół pw. Trójcy Świętej - Z zewnątrz (GPS - 51.4710 / 16.9091)

 W Żmigrodzie już gościliśmy, więc na temat miasta i jego bogatej historii nie będę się rozpisywał. Przypomnę tylko, że pokazywałem Wam znajdujący się tu neogotycki kościół pw. św. Stanisława Kostki i bardzo ciekawy z punktu widzenia historii pałac Hatzweldów.

 Dziś chcę Wam przedstawić kościół pw. Trójcy Świętej, który została ufundowany przez znamienitą Śląską rodzinę Schffgotsch'ów.

 Oczywiście nie był, to pierwszy obiekt sakralny usytuowany na tym miejscu. Wiadomym jest, że pierwsza świątynia została postawiona już w XIII w. i był to obiekt drewniany pw. Najświętszej Marii Panny. W XVI w. okazało się, że nie spełnia on już rosnących potrzeb społeczności katolickiej i postanowiono wybudować większy, tym razem murowany obiekt, a patronat nad tym przedsięwzięciem jak również kwestie finansowe objął Adam von Schaffgotsch.

 Od rozpoczęcia planowania do konsekracji świątyni minęło dwanaście lat, a sama budowa trwała od 1597 do 1607 r. Okres planowania to lata 1595 - 1597.

 Niestety podczas budowy popełniono jakiś błąd i masywna wieża zaczęła osiadać na jedną stronę o potrzebne jest szybkie jej wzmocnienie stąd od wejścia głównego możemy oglądać dostawione przypory wzmacniające całą konstrukcję wieży.

 W 1702 r. dochodzi do tragedii, wybucha pożar w czasie którego spłonęła spora część świątyni. W 1723 r. kościół zostaje odbudowany, a jego wnętrze wyposażone zostaje w elementy barokowe.

 Do kolejnej rozbudowy dochodzi w latach 1869-1870 dodany zostaje wówczas neobarokowy ołtarz, a świątynia zostaje powiększona o prezbiterium.

 Kościół pełni swoją funkcję do dnia dzisiejszego.

 Widok od strony południowej.

 Po środku widać dobudowaną kapliczkę św. Krzyża, która jest też kaplicą grobową rodziny Hatzfeldów.

 Prezbiterium znajduje się po stronie wschodniej.

 Od tej strony dobrze widać dobudowane przypory wzmacniające wieżę.

 Przed kościołem usytuowana jest figura Jana Nepomucena z 1735 r.

 Portal wejścia głównego, a nad nim herby Adama Schaffgotsa i jego żony Katarzyny.

 Oczywiście pokażę Wam również wnętrze kościoła.

ŻMIGRÓD - Park przypałacowy. (GPS - 51.4818 / 16.9181)

 Pierwsze drzewa nasadzono w parku już przed 1680 r i z tego okresu pochodzi najstarszy okaz, Dąb Szypułkowy liczący sobie ponad 390 lat.

 Główne założenie, to jednak dużo późniejszy okres, bo pierwsza połowa XIX wieku.

 Możliwe, że obecnie park wygląda inaczej ponieważ na zeszły rok była planowana jego rewitalizacja, a te zdjęcia pochodzą z przed trzech lat, nie mniej okolice stawu prezentują się świetnie.

Maszt na chorągwie z końca XIX wieku z orłem pruskim.

Para łabędzi z młodym. Ptactwa jest tam dużo, ponieważ park jest rezerwatem przyrody.

Opisywany wcześniej dąb .

ŻMIGRÓD - Pałac Hatzfeldów. (GPS - 51.4823 / 16.9165)

 Pałac, to stwierdzenie trochę na wyrost, ponieważ jest to trwała, zabezpieczona przed niszczeniem ruina, w części odnowiona.

 Sam pałac został wybudowany przez Melchiora von Hatzfeld w latach 1655 - 1660 nieopodal istniejącego już dużo wcześniej zamku, do którego dojdziemy innym razem.

 Obiekt został wybudowany w stylu barokowym i jak większość w tym czasie był wielokrotnie przebudowywany i modernizowany, a w latach 1706 - 1708 zyskał nawet dodatkową kondygnację.

 O nieprzeciętności tego obiektu może świadczyć fakt, że w 1813 r gościli tu car Rosji Aleksander I, król pruski Fryderyk Wilhelm III i kilka innych znakomitości z Anglii i Austrii, które właśnie tu podpisały protokół trachenberski (Trachenberg - tak nazywał się Żmigród), czyli pakt o koalicji antynapoleońskiej.

 Po wojnie pałac został spalony przez A.R.  prawdopodobnie jako tzw. "pochodnia zwycięstwa", a dzieła zniszczenia dokończyła miejscowa ludność używając cegły do odbudowy swoich domostw.

 W latach 2006-2008 z funduszy unijnych udało się zabezpieczyć pozostałą część murów, a w roku 2012 miała rozpocząć się rewitalizacja pięknego założenia parkowego z licznym starodrzewiem do którego dojdziemy za chwilę.

  Tyle historii, a teraz kilka zdjęć.

 Widok od strony zachodnie. To właśnie jedyna odremontowana fasada, która stanowi niewielką część całego założenia pałacowego. Na końcu zobaczycie zdjęcie obiektu z lat jego świetności.

Tu widok z wieży zamkowej umiejscowionej nieopodal pałacu.

Tarcza herbowa rodziny Hatzfeldów.

Fragment skrzydła północnego.

Teraz wejdziemy do "wnętrza" tylko po to żeby zobaczyć w jaki sposób zostało zabezpieczone przed niszczeniem.

Widok od strony zachodniej.

Tak prezentuje się ruina od południa.

Tu na jednym ze zdjęć widać obiekt z czasów świetności. Zdjęcie jest umieszczone w gablocie nieopodal pałacu. Można tam też poczytać o historii obiektu.