KOŚCIELEC - Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. (GPS - 51.1489 / 16.1369)

 Kościelca jeszcze nie odwiedzaliśmy, a jest to wieś położona nieopodal Legnicy, w której można znaleźć ciekawy kościół stanowiący część parafii w Małuszowie. Może nie tyle jest on ciekawy pod względem architektonicznym (chociaż ja uważam, że jest), ale pod kątem jego historii.

 Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, bo o nim mowa, jest to XV wieczna świątynia, którą w XVI w. przejęli ewangelicy i co ciekawe mimo, że znajduje się on nieopodal Legnicy, to przejęli go ewangelicy z księstwa świdnickiego, dla których dopiero w XVII w. wybudowano na mocy pokoju westfalskiego świątynię nazwaną Kościołem Pokoju. 

 Kościół ma charakter budowli obronnej, a nazywany był także kościołem ucieczkowym właśnie z powody odprawiania w nim nabożeństw dla ewangelików z sąsiedniego księstwa, w którym nie mogli wyznawać swojej wiary.

 W XVII w. doszło do modernizacji i rozbudowy kościoła na potrzeby społeczności ewangelickiej z księstwa świdnickiego, co miało spory wpływ na jego wygląd zewnętrzny.

 Widok od strony północnej.

 Widok od strony prezbiterium.

 Wejście do kruchty od strony południowej.

Kilka tablic nagrobnych usytuowanych na fasadzie kościoła.

 Nieopodal kościoła usytuowano obelisk upamiętniający ofiary XIX wiecznych wojen.

Krzyż pokutny ustawiony na terenie przykościelnym.

NIEDŹWIEDZICE - Kościół pw. Św. Antoniego Padewskiego. (GPS - 51.2865 / 16.0211)

 Po raz pierwszy we wsi Niedźwiedzice świątynię wzmiankowano już w 1335 r. a niektóre źródła podają rok 1305.

 Oczywiście obecny kościół, to trochę późniejsza budowla, bo początki jego sięgają przełomu XV i XVI w.

 Po raz pierwszy przebudowany w latach 1517-1543, kiedy to dobudowano kruchtę po stronie południowej.

 Kościół w czasie swojego istnienia był kilkakrotnie remontowany i modernizowany. Do renowacji doszło w 1820 r. następnie w 1913 kiedy to głównie odnowiono wieżę i dobudowano kruchtę zachodnią, czyli tą znajdującą się u podstawy wieży.

 Następny poważniejszy remont miał miejsce na przełomie lat 1939-1940.

 Do ostatniego remontu doszło w latach 1997-1998.

 Obecnie jest to kościół parafialny i służy miejscowej społeczności katolickiej.

 Podczas zwiedzania świątyni warto zwrócić uwagę na sporą ilość krzyży pokutnych, których jest tu aż pięć i wszystkie są wmurowane w fasadę kościoła, ale w różnych miejscach. w których ? Zobaczycie na zdjęciach.

 Widok od strony wschodniej, czyli od strony prezbiterium.

 Już z daleka widać znajdujące się po tej stronie dwa krzyże pokutne. Pierwszy przy kruchcie, drugi przy prezbiterium.

 To krzyż znajdujący się przy kruchcie.

 Ten znajduje się w okolicy prezbiterium.

 Kartusz herbowy wmurowany w fasadę od strony południowej.

 To krzyż wmurowany również od strony południowej, w okolicy kruchty, ale po lewej jej stronie.

Wejście główne z kruchtę znajduje się po stronie zachodniej.

 Pod schodami na wieżę znajdują się kolejne dwa krzyże.

 Zabytkowy cmentarz, niestety mocno zdewastowany.

 Zdjęcie wnętrza wykonałem przez kratę, ale ... zawsze coś tam widać .

OSIEK - Kościół pw. Chrystusa Króla. (GPS - 51.3661 / 16.2273)

 Ostatnio pokazywałem Wam pałac w Osieku, więc skoro jesteśmy na miejscu obejrzymy sobie jeszcze znajdujący się nieopodal kościół.

 Budowla ciekawa i sporo starsza od pałacu, a początki jej sięgają roku 1526, kiedy to prawdopodobnie został oddany do użytku.

 Po raz pierwszy kościół został przebudowany na początku XVII w. (1610 r.), a było to wymuszone pożarem, przez który został częściowo strawiony.

 Kolejna modernizacja, to połowa wieku XVIII (1755 r.). Wówczas to świątynia została powiększona o zakrystię, którą dobudowano od strony południowej.

 Kościół został mocno zniszczony podczas działań wojennych pod koniec II W.Ś.  Odbudowano go dopiero w 1968 r. Jak widać częściowo zatracił swoje renesansowe cechy, choć nie do końca, ponieważ od strony południowej zachował się charakterystyczny dla tej epoki krużganek.

 Widok od strony południowej z krużgankiem u podstawy wieży.

 Wieża usytuowana jest po stronie zachodniej budowli.

 Widok od północy.

 Całość terenu przykościelnego otoczona jest murem, a od strony zachodniej wmurowany w niego jest krzyż pokutny, który ciężko zauważyć, gdyby nie informująca o tym tabliczka.

LUTYNIA - Kościół pw. Św. Józefa Oblubieńca. (GPS - 51.1354 / 16.7818)

 Skoro jesteśmy w Lutyni, to odwiedzimy drugi z tutejszych kościołów. Świątynia pw. Św. Józefa Oblubieńca jest pierwszą, wybudowaną w tej miejscowości, a historia jej sięga początków XIV w.

 Co prawda w Lutyni jesteśmy już drugi raz, ale należy się krótka wzmianka na temat jej historii.

 Na wstępie napiszę, że nie jest to zwykła wieś, wystarczy tylko wspomnieć, że poświęcenia kościoła Św. Józefa Oblubieńca dokonał nuncjusz papieski Galhard w 1335 r.

 Pod Lutynią doszło do jednej z ważniejszych bitew pomiędzy wojskami pruskimi i austriackimi w czasie wojny siedmioletniej, a było to 05.12.1757 r. 

 Następną ciekawostką może być też to, że w 1800 r. wieś zwiedzał Quincy Adams, późniejszy prezydent U.S.A w latach 1825-1829.

 Widzicie sami, że wieś ma czym się pochwalić, ale wróćmy do kościoła.

 Jak wspomniałem wcześniej jest, to gotycka budowla poświęcona w 1335 r. przez nuncjusza apostolskiego Galharda. 

 Bardzo prawdopodobnym jest, że fundatorami kościoła była rodzina von Schellenberg, która w ówczesnym czasie zarządzała wsią.

 Oczywiście świątynia była kilkakrotnie modernizowana i przebudowywana, a po bitwie z 1757 r. trzeba było dokonać odbudowy, ponieważ kościół mocno ucierpiał w czasie walk.

 Do modernizacji doszło w XVi w. kiedy to kościół przejęli protestanci, a następnie w latach 1867-69 i 1964-65.

 Cały teren kościoła otoczony jest kamiennym murem z bastejami i tworzy założenie obronne, co w czasie bitwy prusko-austriackiej pozwoliło zrobić ze świątyni fortecę. Pisałem jaki to miało wpływ na losy kościoła.

 Widok od strony południowej. 

 Wieża usytuowana jest po stronie zachodniej.

 Tu dobrze widać jedną z bastei.

 Strona północna.

 Prezbiterium, które ma typowo gotycki wygląd.

 We wnętrzu widać wpływy gotyku, renesansu, baroku, a nawet klasycyzmy w duchu którego została zbudowana ambona.

  Ołtarz główny.

  Wykonane z piaskowca tabernakulum.

 Ciekawie wykonany grób Pański.

 Prospekt organowy i wybudowane prawdopodobnie w 1932 r. organy.

 Epitafium całopostaciowe. Na sto procent nie wiadomo kogo przedstawiały, ponieważ jedne źródła podają Jerzego i Annę von Zedlitz, a inne małżeństwo Schellendorf.

Nieopodal kościoła, jakieś czterysta metrów na wschód znajduje się krzyż pokutny.