SZCZAWNO ZDRÓJ - Pijalnia wód mineralnych z halą spacerową.

 Pierwsza pijalnia wód, wraz z halą spacerową została wybudowana w tym miejscu już w 1820 r. i przetrwała w praktycznie niezmienionym stylu do 1893 r. kiedy to strawił ją pożar.

 W 1894 r. obiekty zostały odbudowane przy usilnych staraniach jak najwierniejszego odwzorowania szczegółów, co udało się dość dobrze.

 Po raz kolejny pijalnia płonęła w 1992 r. i dopiero po czterech latach udało się oddać do użytku w pełni odbudowany i funkcjonalny obiekt.

 Tak pijalnia prezentuje się obecnie. widok od strony parku.

 Widok od ulicy T. Kościuszki.

 Wnętrze pijalni.

To już rzut oka na halę spacerową od strony parku.

A tu od ulicy T. Kościuszki.

 W XIX w, stało tu wiele straganów z różnościami.
 Tu widok z pijalni wód.

SZCZAWNO ZDRÓJ - Spacer po Mieście.

Na wstępie podziękowania za życzenia zdrowia dla męża.

 Swój spacer po tym pięknym miasteczku rozpoczniemy od krótkiej historii, która rozpoczyna się wzmianką z 1221 r. w księdze henrykowskiej, a mówiła o wsi służebnej dla zamku Książ.

 W 1392 r. Szczawno przechodzi w ręce króla czeskiego Wacława, a od roku 1410 należy do Janka z Chociemic, by w 1462 powrócić pod władanie korony czeskiej.

 W 1509 r. wieś zostaje wykupiona przez rodzinę Hochbergów i pozostaje pod ich jurysdykcją do 1931 r.

 Prawa miejskie miejscowość uzyskuje dopiero po wojnie w 1945 r. i otrzymuje nazwę Solice Zdrój, którą nosi jedynie przez rok i w 1946 otrzymuje nazwę Szczawno zdrój. 

  W 1598 r. nadworny lekarz Hochbergów, Caspar Schwenckfeldt odkrywa właściwości lecznicze miejscowych wód i można uznać, że powstają podwaliny uzdrowiska.

 Dopiero jednak w 1816 r. za sprawą dr. Augusta Zemplina następuje rozwój uzdrowiska, zostaje założony park, i powstaje infrastruktura w postaci teatru, pijalni wód, amfiteatru, hoteli, itd.

 Zwiedzanie Szczawna rozpoczniemy od spaceru po tym urokliwym miasteczku. Oczywiście pokażę Wam tylko główne miejsca i można rzec "po łebkach", bo w późniejszym czasie "wgryziemy" się w szczegóły.
 Oczywiście jest to tak ciekawe miejsce, że nie sposób pokazać je w jednym artykule, a że mąż przebywał tam ponad trzy tygodnie i znalazło się trochę sił i czasu na kilka fotek, spróbujemy pokazać Szczawno z jak najciekawszej strony.

 Spacer rozpoczynamy od najważniejszego miejsca w mieście, czyli Urząd Miasta.

Deptak przy, których znajduje się urząd miasta. Lewa strona zabudowy, to infrastruktura uzdrowiska, która oddziela deptak od  parku zdrojowego, który pokarzę Wam później.

Po lewej stronie fragment Teatru Zdrojowego, oczywiście zajrzymy i do niego.

Ten sam deptak, ale bliżej pijalni wód, której fragment widać po lewej.

 To właśnie deptak w parku zdrojowym, a po prawej hala spacerowa przy pijalni wód.

Tak wygląda wejście (ew, wyjście) do parku zdrojowego i na deptak, który pokazałem na wcześniejszym zdjęciu.

Ulica przy której znajduje się urząd miasta.

 Jedna z ciekawszych kamienic na tej ulicy, a na placyku figura Henryka Wieniawskiego.

 Obracając się w lewo widzimy wybudowaną w 1818 r. wieżę Anny, na której znajduje się punkt widokowy.

To już widok na placyk z figurą Wieniawskiego z wieży, a w głębi największy i jeden z najciekawszych obiektów Szczawna, Dom Zdrojowy.

 To widok na ulicę przy parku zdrojowym od drugiej strony.

 Kilka ciekawych miejsc, których w Szczawnie jest naprawdę sporo.

 Widok z jeden z ulic Szczawna na drugi co do wysokości szczyt Gór Wałbrzyskich, Chełmiec.

LUBAŃ - Słup milowy poczty polsko-saskiej. (GPS - 51.1206 / 15.2899)

 To nie jest pierwszy tego typu obiekt jaki pokazywałem. Wcześniej prezentowałem Wam pełniący podobną funkcję, choć mniej zdobny słup z Legnicy.

 Przez Lubań również przechodził trakt poczty polsko-saskiej i właśnie dlatego ustawiono tutejszy słup milowy. 

 Szerzej o słupach i funkcjach jaką spełniały pisałem przy okazji prezentowania słupa legnickie, więc nie będę się powtarzał.

 Muszę nieco skorygować podaną wcześniej informację. Jak mi napisał Danusia Skierś obecny obiekt, to tylko replika, a nie jak ja napisałem oryginalny słup postawiony w 1725 r. Oryginał się nie zachował, a ten ustawiono tu na pamiątkę na początku XX w.

 Nie mniej jednak jest on odwzorowaniem pierwowzoru i obiektem świadczącym o bogatej historii tego miejsca dotyczącej czasów Augusta II Mocnego. 

 Na Lubańskim słupie odwzorowano tarcze herbowe Rzeczypospolitej i Saksonii zgodne z oryginałem, świadczące o związkach poczty założonej przez króla Augusta II Mocnego z tymi terenami.

 Na słupie można zauważyć również litery AR, czyli Augustus Rex, po łacinie symbolizujące zwierzchnictwo Króla Augusta.

 Widok od strony północnej.   

 Trochę bliżej kartusze herbowe.

ŻÓRAWINA - Kościół pw. Trójcy Świętej. (GPS - 50.9798 / 17.0393)

 Obecna bryła kościoła pochodzi z lat 1597 - 1602, ale już po koniec wieku XIV w tym miejscy usytuowany był kościół gotycki, na którego podbudowie umieszczono obecną świątynię.

 Kościół jest nie tylko ciekawy architektonicznie (co zobaczycie na zdjęciach), ponieważ został wykonany w duchu manieryzmu, czyli odłamie renesansu, ale i jego położenie na wyspie daje mu sporo uroku.

 Należy jeszcze dodać, że jest to jedyny na dolnym śląsku kościół manierystyczny wybudowany na podwalinach gotyckiej świątyni.

 Dodam tylko, że sam manieryzm nie był jakimś znaczącym okresem w sztuce, a raczej nurtem zaistniałym w renesansie w niektórych krajach, głównie we Włoszech. 

 Remont i przebudowa kościoła podyktowane były potrzebą przystosowania jego na potrzeby społeczności ewangelickiej, a fundatorem była prawdopodobnie rodzina Hanniwaldtów.

 Świątyni kilkakrotnie remontowano i restaurowano, m.in pod koniec wieku XIX, na początku XX, w latach 60'tych i 70'tych XX w.

 Widok od strony wschodniej.

 Widok od strony północnej.

 Tu widać z fragmentem rzeki Żórawki.

 Do wnętrza prowadzi kilka wejść i dwa usytuowane są od strony północnej. Jedno z ciekawym portale.

 Portal z bliska.

 Strona południowa.

 Wejście umieszczone u podstawy wieży.

 Kruchta od strony południowej i następny portal.

 Możliwe, że kartusz herbowy należy do rodziny Hanniwaldt.