Menu

piątek, 3 lipca 2015

BRZEZINA - Pałac rodziny von Herman. (GPS - 51.2034 / 16.8328)

 Jeden z przykładów szczęśliwie zakończonej prywatyzacji.

 Pałac w Brzezinie został wybudowany w latach 1725-1730 jako typowo barokowe założenie, a jego zleceniodawcą była ówcześnie władająca okolicą rodzina von Heerman.

 Niespełna 100 lat później, bo w 1820 r. dochodzi do pierwszej modernizacji obiektu, która nie wniosła wielkich zmian w jego wizerunku.

 Następna, tym razem już przebudowa miała miejsce na początku XX w. i to w tym czasie pałacowi nadano cech budowli klasycystycznej, bezpowrotnie zmieniając wygląd obiektu.
 Właśnie obraz nadany budowli podczas XX w. przebudowy możemy oglądać obecnie. Oczywiście po drodze był okres II W.Ś. i w tym czasie obiekt był niszczony, po wojnie odbudowany, następnie został własnością prywatną i rozpoczął się powolny okres jego degradacji.
 Na szczęście znalazły się osoby, które miały pomysł, pieniądze i nie bały się zainwestować w zdewastowany zabytek, który obecnie jest hotelem i przynosi zyski.

Widok od strony południowej, gdzie znajduje się XIX w. założenie parkowe.. 


 Przechodzimy na stronę północną.


 Wyjście z balkonem od strony północnej.




 W podobnym stylu utrzymane jest całe wnętrze. Niestety nie mam więcej zdjęć ponieważ odwiedziłem pałac w porze obiadowej i nie chciałem przeszkadzać pensjonariuszom.

wtorek, 30 czerwca 2015

BRONÓW - Pałac rodziny von Mutius. (GPS - 50.9283 / 16.2176)

 Jak to mówią, po latach tłustych, czyli pięknych i zadbanych zamkach, przychodzą lata chude, czyli następna ruina.

 Bronów, to niewielka wieś w powiecie świdnickim, w której znajdują się ruiny barokowego pałacu, który został wybudowany jako renesansowy dwór. Niektóre źródła donoszą, że już w XV w. istniał tu murowany dwór obronny.

 Zacznę jednak od początku.

 W latach 1660-1670 postawiono w tym miejscu późnorenesansowy dwór jako siedzibę folwarku należącego prawdopodobnie jeszcze do rodu Matuschków, lub już Schaffgotschów. Niestety nie udało mi się tego ustalić jednoznacznie.

 W 1745 r. od Schaffgotschów dobra w Bronowie odkupuje rodzina von Mutius i w 1780 r. postanawia dwór przebudować na bardziej reprezentacyjny pałac w panującym wówczas stylu barokowym.

 Pod koniec XIX w. pałac przechodzi następną modernizację, o której niestety nie wiele wiadomo.

Z tego co udało mi się dowiedzieć w rozmowie z miejscowymi, to pałac dość dobrze wyszedł z wojennej zawieruchy i jeszcze w latach 80'tych XX wieku mury były w nie najgorszym stanie, a na podłogach widać było piękną mozaikę.
 Obecnie jest to ruina, która nie ma przed sobą świetlanej przyszłości, głównie z powodu brakującego dachu i rozpadających się murów, co zobaczycie na zdjęciach.

Widok od strony wschodniej. Właściwie, czy to strona wschodnia, czy zachodnia, czy inna widok jest podobny i niestety tragiczny.

 Pałac okalał oczywiście piękny XIX w. park.


 Jak widać zachowały się jeszcze pozostałości po zdobieniach.



 Tak prezentuje się "wnętrze" obiektu ... obraz nędzy i rozpaczy.



 Pozostałe gdzieniegdzie zdobienia przypominają o jego latach świetności.

 Nieopodal pałac, na skraju parku, znajduje się figura Jana Nepomucena. Jak widać jej stan dorównuje pałacowi.




sobota, 27 czerwca 2015

OLEŚNICA - Zamek książąt oleśnickich. (GPS - 51.2090 / 17.3765)

 Pierwsze wzmianki na temat zamek w miejscu obecnego pochodzą już z końca XIII w. kiedy to powstał gotycki obiekt, po którym do chwili obecnej możemy oglądać wieżę. Co prawda została ona przebudowana jak i reszta założenia, ale jej zasadniczy kształt pozostał bez zmian, poza tym że została podwyższona.

 Oczywiście zamek był wielokrotnie przebudowywany, a obecny, renesansowy kształt otrzymał w latach 1542-1561 za rządów czeskiej dynastii Podiebradów, którzy władali tymi ziemiami po wygaśnięciu dynastii Piastów Oleśnickich wraz ze śmiercią Konrada X Śmiałego.

 Poza Piastami i Podiebradami Oleśnicą rządzili książęta ziębiccy, Wirtenbergowie, Brunszwikowie, Welfowie, Hohenzollernowie.

 Nawiązując jeszcze do renesansowej przebudowy, to trzeba dodać, że trwała ona aż do początku XVII w. ponieważ skrzydła zamku były remontowane stopniowo.

 Wiek XIX nie był zbyt szczęśliwy dla losów zamku, ponieważ rodzina Welfów nie bardzo się nim interesowała i zaczął on podupadać. Dopiero W roku 1885 kiedy zamek przechodzi we władanie Hohenzollernów jako lenno Pruskie, przeprowadzane są remonty i rezydencja odzyskuje swój dawny blask.
 Hohenzollernowie zarządzają obiektem aż do końca II W.Ś.

 Po wojnie mieściły się tu: więzienie, Technikum Budowlane, szkła instruktorów ZHP, filia Muzeum Archeologicznego, a obecnie OHP.

Widok na obiekt od strony południowej.


 Portal bramy wjazdowej na mały dziedziniec od strony zachodniej.


 Kartusz herbowe z herbami księcia ziębicko-olśnickiego i jego dwóch żon.

Brama wjazdowa na dziedziniec, a nad nią figura księcia Jana Podiebrada.

Figura księcia z bliska, wraz z jego herbami.


 XIV wieczna wieża zamkowa.


Strona zachodnia widziana od strony parku.

 Skrzydło północne zamku.




 Po lewej stronie widać łącznik, którym można przejść do bazyliki pw. św. Jana Ewangelisty.

 Widok od strony wschodniej.


okna

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...