Menu

piątek, 24 października 2014

MYSŁAKOWICE - Kościół pw. Najświętszego Pana Jezusa. (GPS - 50.8425 / 15.7793)

 Następna ciekawa świątynia. Możecie powiedzieć, że sporo u mnie kościołów, ale budowle sakralne są praktycznie w każdej większej wsi i do tego jako centra kultu są zadbane (w większości przypadków) i najokazalsze, więc nie sposób zepchnąć je na margines historii.

 Kościół w Mysłakowicach stanowi sporą ciekawostkę, a już w trakcie budowy było z nim sporo problemów.

 Na pomysł wybudowania kościoła w tej wsi wpadł król Wilhelm III, ponieważ Mysłakowiccy wierni nie mieli swojej świątyni, a wieś cały czas się rozrastała i przybywało zarówno ewangelików jak i katolików. 
 Kamień węgielny pod kościół został wmurowany w 1836 r. a dwa lata później miało odbyć się jego poświęcenie.
 Niestety jak, to w życiu bywa, plany to jedno, a życie to drugie. Kilka miesięcy przed konsekracją, gdy kościół był już praktycznie wykańczany, doszło do katastrofy budowlanej w czasie której zawaliła się wieża niszcząc sporą część budynku i zabijając 10 robotników. W konsekwencji tego pozostała część obiektu została rozebrana, a budowa świątyni musiała rozpocząć się na nowo. 

  Nowy kościół, już w pełni funkcjonalny i wybudowany zgodnie ze standardami budowlanymi został oddany wiernym 08.12.1840 r.

 Pierwsza modernizacja miała miejsce już w 1858 r. kiedy to podwyższono wieżę z 30 do 50 m. zmieniając jej wykończenie z płaskiego na zakończone hełmem.

 Ciekawostką jest, że najstarszym elementem świątyni są ... kolumny podtrzymujące przedsionek/ganek. Kolumny te zostały podarowane wspólnocie przez króla Neapolu, a pierwotnie były elementem ozdobnym jednego z obiektów starożytnych Pompei.

 Po zakończeniu II W.Ś. kościół został przekazany parafii katolickiej w Łomnicy i stał się kościołem filialnym.
 W lipcu 1957 r. kościół staje się samodzielną parafią pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa.

 Widok świątyni od strony południowej. 

 Tak obiekt prezentuje się od strony zachodniej.

 A to wspomniany przeze mnie przedsionek wsparty na kolumnach przywiezionych z Pompei.



 Wnętrze kościoła sfotografowane przez kratę, ale ukazuje jego wygląd.
 W centralnym punkcie znajduje się ołtarz poświęcony Najświętszemu Sercu Jezusa.

 Polichromia na sklepieniu prezbiterium

 50 m. wieża widziana od strony północnej.

 Kościół ustawiony jest na skraju parku, którego uzupełnieniem jest sporych rozmiarów staw.


 Kościół widziany od prezbiterium, które umieszczono po wschodniej stronie kościoła.


 To już tylko sam park ze stawem, znajdujące się przy kościele.

środa, 22 października 2014

WIRY - Kościół pw. św. Michała Archanioła. (GPS - 50.8360 / 16.6449)

 Wiry, to wieś położona w powiecie świdnickim nieopodal masywu Ślęży.

Pierwszy kościół na tym miejscu został postawiony już przed 1250 r. kiedy, to został wzmiankowany w dokumencie pisanym.
 Oczywiście nie jest to współcześnie oglądany obiekt, ponieważ budowa tego rozpoczęła się na początku wieku XVI.
 Kościół był kilkakrotnie przebudowywany i modernizowany m.in w XVIII i na początku XX w. a ostatni większy remont miał miejsce w 2000 r.

 Widok na kościół od strony północnej.

 Kwadratowa wieża dominuje nad wsią.

 Do kościoła dobudowanych jest kilka kapliczek.




 Całość terenu ogrodzona jest kamiennym murów postawionym w XVII w.

 Po południowo - wschodniej stronie świątyni ustawiono wolnostojącą dzwonnicę.

 Portal jednego z wejść do kościoła.

 A tak wygląda wejście w murze prowadzące na teren kościoła.

poniedziałek, 20 października 2014

WOJNOWICE - Zamek na wodzie. (GPS - 51.1976 / 16.7959)

 Wojnowicki zamek, to jeden z ciekawszych obiektów na Śląsku. Nazywany jest zamkiem na wodzie z powodu otaczającej go dobrze zachowanej fosy.
 Pierwotnie fosa miała dwa pierścienie, ale z biegiem czasu zewnętrzny pierścień został zasypany.

 Zamek został wybudowany w połowie XIV wieku jako budowla gotycka, wówczas to właścicielem terenów był rycerz Johann Skoppow i to prawdopodobnie na jego zlecenie powstał ten obiekt.

 Oczywiście właścicieli obiektu na przestrzeni wieków było sporo, więc nie będę Was zanudzał całą listą nazwisk, ale należy wymienić tu Nikolausa von Schebitz, który w 1513 r. dokonuje przebudowy zamku, stawiając praktycznie nowy obiekt nadając mu cechy renesansowe. Drugim nazwiskiem, które trzeba wymienić jest Jakub Boner, który w 1545 r. znów go przebudowuje, a jego herby można znaleźć na fasadzie głównej zamku.

 Następny remont, czy jak kto woli modernizacja ma miejsce pod koniec XIX w. ale nie zmienia ona drastycznie wyglądu zamku, a służy tylko usprawnianiu jego funkcjonowania.

 Po zakończeniu wojny zamek pozostał bez właściciela i zaczął popadać w ruinę. Obiekt był niezabezpieczony i rozkradany, aż do lat 60'tych kiedy to przejęło go Stowarzyszenie Historyków Sztuki, które przywróciło mu dawny blask.

 Obecnie jest zarządzany przez Kolegium Europy Wschodniej im. J. N. Jeziorańskiego we Wrocławiu i przechodzi kolejny remont co będziecie mogli zobaczyć na moich zdjęciach.

 Do zamku można się dostać przez murowany z cegły most usytuowany od strony północnej.



  Fasada główna najbardziej nam przypomina o renesansowej przebudowie zamku.

 Wspomniane przeze mnie kartusze herbowe rodu Boner.

 Widok na most i wieżę zamku.


  Fosa nadaje mu specyficznego uroku.

 Widok od strony zachodnie, gdzie przed XVI wieczną przebudową nie było skrzydła, a dziedziniec wewnętrzny był otwarty.

 Przechodzimy na stronę południową.



 Tak zamek prezentuje się od strony wschodniej.


 I wracamy do fasady głównej.
 Zamek nie jest jakąś dużą budowlą, ale ma w sobie sporo uroku i wart jest odwiedzin.


 Niestety nie udało mi się wejść do wnętrza z powodu trwającego remontu, ale może kiedyś będę miał tą przyjemność i oczywiście postaram się podzielić z Wami jej efektami. 

okna

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...