Menu

piątek, 23 września 2016

CHRÓSTNIK - Kościół pw. Matki Bożej Bolesnej. (GPS - 51.3567 / 16.1658)

 Pod lubińską wieś Chróstnik już odwiedzaliśmy przy okazji oglądania ciekawego, barokowego pałacu.

 Znajduje się tu świątynia której obecny wygląd zawdzięczamy barokowej przebudowy, do której doszło w 1715 r.

 Oczywiście jeśli jest mowa o przebudowie, to musiało coś tu stać wcześniej i taka jest prawda. 

 Pierwsze wzmianki na temat kościoła usytuowanego na tym miejscu pochodzą z początki XII w. Niestety są to informacje nie potwierdzone, więc bardziej można ją traktować jako legendę.

 Nie mniej jednak już w 1222 r. stojący tu kościół został podniesiony do rangi parafialnego, więc jego znaczenie było spore. Świątynia jak i cała okolica została jednak zniszczona w 1241 r. kiedy to okolicę plądrowały oddziały Tatarów, które rozbiły wojska Henryka Pobożnego pod Legnicą.

 Następna, gotycka świątynia wspomniana jest w dokumencie pisanym dopiero w 1335 r. i to prawdopodobnie ona stała się podstawą dla kościoła przebudowane w epoce baroku.

 Jak już wspomniałem do przebudowy doszło w 1715 r. i wówczas kościół otrzymał charakter budowli barokowej, a po starej świątyni zachowały się właściwie tylko fundamenty.

 Niestety nie bardzo po nim widać charakter barokowy, a to dlatego, że w drugiej połowie XIX w. przeszedł on remont, a w czasie II W.Ś. został mocno uszkodzony co również miało wpływ na jego wygląd po rekonstrukcji.

 Świątynia po wojennej odbudowie została kościołem filialnym parafii Matki Boskiej Częstochowskiej w Lubinie, a w 1981 r. podniesiono ją do rangi parafii. 

 Widok od strony południowej.







Zachowana do naszych czasów tablica nagrobna.

wtorek, 20 września 2016

MROWINY - Pałac rodziny von Adelsbach. (GPS - 50.9493 / 16.5244)

 Okazała rezydencja w Mrowinach była własnością sporej ilości wpływowych śląskich rodów, które przebudowywały i modernizowały ten piękny obiekt, ale to rodzina Adelsbach położyła pod niego podwaliny.

 Choć właściwie nie do końca, bo początki osadnictwa na tych terenach sięgają średniowiecza i to właśnie z tego okresu pochodził zamek rycerski otoczony fosą potocznie nazywany "zamkiem wodnym".

 Nie mniej jednak, to rodzina Adelsbach wzniosła tu renesansową rezydencję, która w późniejszym czasie była rozbudowywana i modernizowana m.in przez takie rody jak: von Tschrn, von Predel, von Wallenberg, von Schellendorf, a ostatnim właścicielem dóbr była rodzina von Kulmitz o której za chwilę napiszę trochę więcej.

 Pałac oczywiście w czasie przebudów otrzymywał charakter rezydencji barokowej, klasycystyczny, by ostatecznie otrzymać wygląd neorenesansowy.

 W roku 1868 posesję zakupił Karl von Kulmitz, któremu to zawdzięczamy obecny wygląd pałacu. Do realizacji swojego pomysłu na przebudowę zaprosił znanego berlińskiego architekta Hermana Fryderyka Waesemann'a, który był m.in autorem projektu czerwonego ratusza w Berlinie.

 Pałac został oddany do użytku w roku 1871, a w jego sąsiedztwie znajduje się spory, bo ponad 6,5 ha. park, który niestety jest w podobnym stanie co sama rezydencja.

 Obecnie pałac jest własnością prywatną i można go obejrzeć jedynie zza ogrodzenia.

Widok od strony południowej.

 Brama wjazdowa po prawej i pałac.



 Jak widać pałac jest sporych rozmiarów i może to jest powodem jego upadku.


 Balkon od strony południowej z ciekawą, rzadko spotykaną, kutą balustradą.


piątek, 9 września 2016

SAMOTWÓR - Pałac Aleksandrów. (GPS - 51.1032 / 16.8299)

 Pałac Aleksandrów otrzymał swoją nazwę stosunkowo niedawno, bo w XXI w. kiedy to nabyła go rodzina Aleksandry i Aleksandra Watin, którzy doprowadzili ten piękny obiekt do stanu jaki możemy obecnie podziwiać.

 Oczywiście historia obiektu sięga dużo dalej, bo początki jego, to rok 1776 kiedy to Freiherr Gottlob von Saurma zlecił jego zaprojektowanie Carlowi Langhans, a oddanie w pełni ukończonego pałacu do użytku nastąpiło w 1781 r.

 Pałac został wybudowany na wzniesieniu przy zakolu rzeki Bystrzycy i stanowi centralny punkt sporego folwarku, oraz założenia parkowego.

  Oczywiście jak to często bywało w pałacu często zmieniali się właściciele, aż w 1846 r. nabyła go rodzina von Richthofen, która zarządzała nim do roku 1920, a po niej rodzina Jesdinskich władała posiadłością do zakończenia II W.Ś.

 Po wojnie pałac przejęła Akademia Rolnicza we Wrocławia, a w 1995 r. wystawiono go na sprzedaż, ale prywatny nabywca niestety nie bardzo miał pomysł na jego odnowienie i zagospodarowanie, aż do wspomnianego już roku 2007, w którym stał się własnością małżeństwa Watin.

 Widok od strony południowej.

 Kartusz herbowy z herbem rodziny von Zedlitz und Trutschler.


 Widok od strony wschodniej.

 Przechodzimy na stronę północną, gdzie lepiej widać wzniesienie, na którym usytuowany jest pałac.

 Widok od strony północnej.





 Kilka ujęć założenia parkowego.


 Wjazd na teren folwarku.

 Następny kartusz herbowy. Ten herb prawdopodobnie należał do rodziny Rochthofen, która w owym czasie zarządzała posiadłością.

 Rzut oka na zabudowania folwarczne.


 To kilka ujęć z pięknie odnowionego wnętrza pałacu.




okna

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...