Pałac, który chcę Wam pokazać ma bardzo zagmatwaną historię, ale na szczęście nieźle udokumentowaną. Oczywiście nie będę opisywał wszystkich właścicieli obiektu, ale podam Wam najistotniejsze szczegóły jego historii.
Prawdopodobnie już w XV w. istniał tu dwór należący do książąt oleśnickich. Niestety nie wiadomo, czy stał on na miejscu obecnego pałacu, ale udokumentowany jest obiekt usytuowany na tym miejscu w XVII w. kiedy to miejscowość była własnością rycerską.
Najbardziej prawdopodobne jest, że niewielki dwór został przekształcony na pałac w połowie XIX w. ale mogło to nastąpić wcześniej. W międzyczasie obiekt miał kilku właścicieli, ale jak pisałem nie będę się w to zagłębiał.
W 1886 r. posiadłość nabył hrabia d'Outremond de Duras na codzień mieszkający w Belgii i z tego tytułu nie bardzo interesował się obiektem, dlatego więc posiadłość wydzierżawił rodzinie von Stockmanns.
Prawdziwy rozkwit posiadłość przeszła na początku XX w. kiedy nabyła go rodzina von Twickel, która wybudowała tu neorenesansowy pałac z prawdziwego zdarzenia.
Obiekt został przebudowany w 1920 r. kiedy to nadano mu cechy budowli eklektycznej, czyli zastosowano mieszankę różnych stylów.
Po II W.Ś. pałac przeszedł w ręce państwa i mieściła się tu jednostka wojskowa, następnie szkoła rolnicza, by ostatecznie zostać Domem Pomocy Społecznej, który ma tu swoją siedzibę po dzień dzisiejszy.
Należy jeszcze wspomnieć, że do pałacu dobudowany jest kościół filialny pw. M.B. Różańcowej, a został on wzniesiony w latach 1851-1856 jako budowla neoromańska, a jego prawdopodobnym zleceniodawcą był Karl von Wallenberg.
Widok od strony zachodniej. Po prawej stronie neoromański kościół o którym wspominałem.
Na wieży widoczny jest kartusz herbowy należący prawdopodobnie do rodziny Twickel, a pod nim umieszczona jest data budowy.
Kartusz herbowy z bliska, a pod nim data 1901 kiedy to rozpoczęto pewnie budowę, bo jak już wspominałem zakończenie nastąpiło w 1902 r..
To już wspomniany przeze mnie kościół M.B. Różańcowej.
