CHEŁMSKO ŚLĄSKIE - Domki Tkaczy / Dwunastu Apostołów. (GSP - 50.6661 / 16.0723)

 Dzisiaj następna regionalna ciekawostka, chociaż z innej bajki niż poprzednia.

 Chełmsko Śl. już odwiedzaliśmy przy okazji zwiedzania kościoła pw. Św. Rodziny, a dziś ciekawy zespół drewnianych domków wykonanych dla czeskich tkaczy, a potocznie nazywanych "Dwunastoma Apostołami".

 Domki zostały wybudowane w 1707 r. na zlecenie opatów cysterskich z Krzeszowa, którzy postanowili osadzić w Chełmsku Śl. Grupę tkaczy z pobliskich Czech.

 Oczywiście, żeby ktokolwiek chciał się przeprowadzić, trzeba było zapewnić mu odpowiednie warunki bytowania i takim rozwiązaniem był zespół dwunastu drewnianych domów, w których znajdowały się warsztaty i izby mieszkalne.

 Jak zobaczycie domy w całości wykonane z drewna i pokryte gontem, czyli też drewnianymi łupkami.

 Do tej pory zachowało się jedenaście domów, ponieważ jeden, na szczęście oddalony od pozostały został strawiony przez pożar.

 Oczywiście domki, jak przystało na apostołów noszą ich imiona, a ten który spłonął nazywany był Judaszem. Nie wiem tylko, czy dostał taką nazwę przed, czy po pożarze.

 Należy jeszcze dodać, że samo położenie domków też nie jest przypadkowe, ponieważ są postawione w pobliżu rzeczki, gdzie można było płukać tkaniny i nieopodal znajdują się południowe zbocza potrzebne do suszenia tkanin.

 Podcienia widziane od strony wschodniej.

 Jak widać domki miały też piętro mieszkalne, a na parterze znajdowały się warsztaty.

 To podcienia od strony zachodniej i wspomniane przeze mnie gonty.

 To już cały szereg widziany od zachodu.

 I od wschodu.

CHEŁMSKO ŚLĄSKIE - Kościół pw. Świętej Rodziny - Wnętrze. (GPS - 50.6649 / 16.0691)

 Tak jak obiecałem w poprzednim artykule, wchodzimy do kościoła pw. Świętej Rodziny w Chełmsku Śląskim.

 Barokowe wnętrze kościoła robi naprawdę spore wrażenie i w przeciwieństwie do zewnętrznej bryły wcale nie jest skromne. Oczywiście jak na barok przystało.

 Wyposażenie, tak jak i cały kościół w większości pochodzi z końca XVII w. ale są też elementy XVIII i XIX wieczne. 

 Poszczególne części postaram się opisać w trakcie pokazywania na zdjęciach.

 Widok ogólny kościoła od strony wejścia. 

  Na uwagę zasługują właściwie wszystkie elementy wyposażenia, a pierwsze spojrzenie zajmuje nam ołtarz główny i pięknie zdobiona ambona.

 Ołtarz główny pochodzi z początku XVIII w. a jego autorem jest Joseph Lachel.

 Obraz Świętej Rodziny umieszczony w centralnym punkcie namalował znany na Śląsku, Bawarski malarz Felix Scheffler. Dzieła jego można oglądać również w klasztorach cysterskich w Lubiążu i Krzeszowie, a jak również wielu innych miejscach na Śląsku.

 Sklepienie jest ciekawie zdobione i warte pokazania.

 Widok na emporę organową od strony ołtarza.

 Pochodzące prawdopodobnie z XVIII w. organy.

 Ołtarz z obrazem przedstawiającym Jana Nepomucena rozdającego jałmużnę, a po lewej ambona wyrzeźbiona w 1686 r. ambona.

 Na koszu ambony umieszczono popiersie św. Bernarda, a na szczycie baldachimu ustawiono figurę Chrystusa.

 Ołtarz przedstawiający św. Bernarda rozmawiającego z aniołem, pędzla Wilhelma Neuenhertza.

 Ołtarz z obrazem przedstawiającym św. Annę nauczającą Maryję.

 Ołtarze i figury znajdujące się we wschodniej części kościoła.

 Pomiędzy obrazami stacji krzyżowej umieszczona jest średniowieczna (przełom XV i XVI w.) płaskorzeźba przedstawiająca Koronację N.M.P. a ponad nią chóry anielskie.

CHEŁMSKO ŚLĄSKIE - Kościół pw. Świętej Rodziny - Z zewnątrz. (GPS - 50.6649 / 16.0691)

 Na początek krótko o samej miejscowości.

Chełmsko Śl. To wieś w powiecie kamiennogórskim, ale do zakończenia II W.Ś. posiadała prawa miejskie, które wg. niektórych źródeł zostało jej nadane na prawie czeskim już w 1214. 

 Mało tego, był to prężny ośrodek przemysłu lekkiego, gdzie rozwijało się tkactwo, sukiennictwo i handel związany z tymi wyrobami. 

 Po drugiej wojnie światowej miastu odebrano prawa miejskie, a po wysiedleniu ludności niemieckiej zaczął podupadać przemysł związany z tkactwem.

 Powróćmy jednak do kościoła, który po raz pierwszy został wspomniany w 1343 r. jako kościół pod wezwaniem św. Józefa. Była to gotycka budowla, o której niestety nie za wiele wiadomo.

 Budowę obecnego, barokowego obiektu rozpoczęto dzięki fundacji opata cystersów z Krzeszowa, Bernarda Rosy w 1670 r. 

 Trwała ona praktycznie do początku lat 90'tych XVII w. kiedy to w 1691 r. dobudowano do świątyni wieżę.

 Sama bryła kościoła nie wyróżnia się czymś wyjątkowym i można nawet określić ją jako skromną jak na barok, ale wnętrze, do którego Was zabiorę w następnym artykule, to całkiem inna bajka.

 Kościół jest sporych rozmiarów, a dodatkowo znajduje się na wzniesieniu dlatego jego bryła dominuje nad tą niewielką miejscowością i jest widoczny z daleka.

 Fasada główna wraz z wieżą znajduje się po stronie północnej.

 Wejście główne wraz z portalem.

 Co prawda wejście do kościoła oddzielone jest kratą, ale dzięki uprzejmości jednej z sióstr zakonnych opiekujących się świątynią udało mi się obfocić jej wnętrze.

 Schody prowadzące do wejścia od strony wschodniej.

 Zachodnia część kościoła.

 Od strony prezbiterium w elewację wmurowanych jest kilka tablic nagrobnych.

 Widok kościoła od strony wschodniej.

 Kilka tablic nagrobnych.