GÓRA - Zamek. (GPS - 51.6675 / 16.5367)

 O samym mieście nie będę pisał, ponieważ krótko wspomniałem o jego historii podczas opisywania fortyfikacji miejskich.

 Niestety zamek (właściwie palatio) nie zachował się do dzisiejszych czasów, ale należy o nim wspomnieć ze względu na zachowane budynki pomocnicze, a konkretnie wieżę i przylegającą doń zbrojownię.

 Dzieje zamku sięgają przełomu XIV i XV w. i to właściwie byłoby wszystko co można napisać o tym gotyckim obiekcie.

 Oczywiście działo się tu na pewno sporo, jak z resztą w każdym zamczysku, ale nie ma żadnych przekazów, dzięki którym można by to udokumentować. Jedyne co zachowało się na jego temat, to wspomnienie o nim w dokumencie pisanym z 1409 r.

 Jako ciekawostkę należy dodać, że od 1491 r. miasto jako składowa księstwa głogowskiego należało do Jana Olbrachta późniejszego króla Polski (1492-1501), więc jest całkiem prawdopodobne, że mógł on gościć w tym zamku.

 Należy jeszcze dodać, że główne zabudowania zamkowe zostały rozebrany w XVIII w, a w XIX w. pozostałą zbrojownię przebudowano na więzienie.

 Niestety nie mam informacji na temat obecnego stanu prawnego tego obiektu.

Widok od północy.

GÓRA - Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej - Wnętrze. (GPS - 51.6685 / 16.5415)

 Tak jak obiecywałem wchodzimy do wnętrza kościoła pw. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Górze.

 Już na pierwszy rzut oka widać gotyckie początki kościoła. Oczywiście bardziej w oczy rzuca się jego barokowe wyposażenie, czyli piękne ołtarze i bogato zdobiona ambona. Jeśli jednak podniesiecie głowę do góry zauważycie gotyckie sklepienie krzyżowo żebrowe.

 Postaram się więc trochę napisać na temat tego wystroju.

 Ołtarz główny wykonany został z drewna w 1783 r. i przedstawia gloryfikację św. Katarzyny. Jego twórcami są Jan Henryk Kynast autor płótna, natomiast elementy rzeźbiarskie wykonał również wrocławski artysta Leopold Jaeschke.  

 Widok nawy głównej.

 Widok na ołtarz od strony nawy południowej.

 Jak napisałem wcześnie, gloryfikacja Św. Katarzyny Aleksandryjskiej ręki J.H. Kynast'a.

 Ambona podobnie jak ołtarz główny została wykonana w 1783 r.

 Jak widać jest również bardzo bogato zdobiona. Zarówno kosz jak i baldachim.

 Kilka ołtarzy bocznych, które w większości pochodzą z 1783 r.

 Widok na emporę organową.

 Organy prawdopodobnie pochodzą z dużo późniejszego okresu, ponieważ pamiętamy o zawaleniu się prospektu organowego w 1963 r. więc wcześniejsze pewno zostały zniszczone. Niestety nie udało mi się niczego znaleźć na temat tego instrumentu.

GÓRA - Kościół pw. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej - Z zewnątrz. (GPS - 51.6685 / 16.5416)

 Znów zaglądamy do miasta Góra, które już odwiedzaliśmy przy okazji oglądania fortyfikacji miejskich.

 W podobnym okresie co fortyfikacje powstała tu pierwsza świątynia, której początki sięgają końca XIII w.

 Oczywiście pierwsza świątynia pod wezwaniem Katarzyny Aleksandryjskiej była budowlą drewnianą, a koniec jej istnienia miał miejsce w pierwszej połowie XV w. 

 W 1457 r. doszło do wielkiego pożaru, który strawił sporą część miasta i właśnie wówczas zakończyła się historia drewnianego kościółka pod tym wezwaniem.

 Obecnie oglądany kształt świątynia otrzymała w latach 1457-1522. Budowa dlatego tak się przedłużyła ponieważ zanim ją dokończono, miasto nawiedził kolejny pożar w 1478 r.  Szczęściem świątynia była już budowlą murowaną i nie uległa całkowitemu zniszczeniu, a na tym co pozostało można było dokończyć budowę.

   Kolejne działania wojenne, które przetoczyły się przez miasto doprowadziły w 1759 r. do znacznej dewastacji obiektu. Na szczęście udało się uratować część wyposażenia, a restauracja kościoła trwała do 1763 r, przy czym całkowity remont, wraz z wyposażaniem zakończył się dopiero w 1781 r.

 Na szczęście działania wojenne II W.Ś. niszcząc większą część miasta nie spowodowały większych strat kościoła, ale los nie do końca był łaskawy ponieważ w 1963 r. doszło do katastrofy budowlanej, w czasie której zawaliła się część północnej wieży, oraz uszkodzeniu uległ chór i prospekt organowy.

 Remont trwał do 1967 r. i na szczęście był to mam nadzieję ostatni kataklizm, który nawiedził tą piękną świątynię.

 Ostatnie prace remontowe jakie miału tu miejsce odbyły się w 1980 r. i miały raczej kosmetyczny charakter.

 Narazie pokażę Wam świątynię od zewnętrznej strony, ponieważ obiekt jest naprawdę duży i bardzo ciekawy, a następnym razem wejdziemy do jej wnętrza. 

 Widok od strony zachodniej, gdzie znajduje się wejście główne do kościoła.

 Po prawej stronie od wejścia usytuowana jest barokowa figura Jana Nepomucena.

 Kościół stoi na wzniesieniu, więc jego bryła robi naprawdę spore wrażenie. Tu widok od południa.

 Prezbiterium znajduje się po stronie wschodniej.

 A to już strona północna.

 Strona południowa z wieżą.

 W fasadę kościoła wmurowanych jest kilka tablic epitafijnych i nagrobnych z XVI i XVII w., które są opisane, co muszę przyznać bardzo mi się spodobało.

GÓRA - Fortyfikacje. (GPS - 51.6680 / 16.5364)

 Do tego ciekawego miasta jeszcze nie zaglądaliśmy, ale i na nie przyszedł czas.

 Góra jest to miasto powiatowe, zamieszkiwane przez ok. 12 tys. mieszkańców, a znajduje się w północnej części województwa.
 Początki miejskości sięgają tu 1288 r. kiedy to książę Henryk III głogowski lokował je na prawie niemieckim. Niemniej jednak już w XII w. istniał w tym miejscu gród wspomniany w bulli papieskiej.
 Miasto rozwijało się dość prężnie, bo już na przełomie XIII i XIV w. w mieście była mennica i posiadało ono prawo targowe i prawo do handlu solą, które to przywileje były bardzo ważne dla istnienia i rozwoju miasta, a pod koniec XIV w. funkcjonowały tu 4 cechy rzemieślników.
 Dodam jeszcze tylko, że Góra była trzy razy trawiona przez pożary i to dość skutecznie hamowało jej rozwój.

 Wróćmy jednak do fortyfikacji, które chcę Wam dziś pokazać.

 Pierwsze fortyfikacje były oczywiście drewniane i pochodziły pewno z początków miejskości Góry i była to palisada otoczona fosą.

 Ceglano-kamienne umocnienia powstały w XV w. i prawdopodobnie ich budowa była związana z walkami książąt głogowsko-żagańskich z hrabiną Małgorzatą, wdową po Władysławie cieszyńskim.

 Mury wzmocnione były 12 bastejami i czterema wieżami usytuowanymi przy bramach wjazdowych. Niestety tylko jedna z nich dotrwała do czasów współczesnych, wieża bramy głogowskiej zwana także wieżą Kawek, z powodu bytowania w niej tych ptaków.

 Większość murów została rozebrana w 1770 r. wały zrównane z ziemią, a pozostałą część umocnień rozebrano w XIX w.

 Wspomniana przeze mnie wieża bramy głogowskiej ... wieża Kawek.
 Widok od strony wschodniej, gdzie znajduje się Rynek.

 Widok od strony zachodniej.

 Jak widać podstawę stanowiła podmurówka kamienna.

Jeszcze rzut oka na pozostałości po murach obronnych, które w średniowieczu miało ok 7 m wysokości i 1,2 grubości.

 W głębi kościół pw. Katarzyny Aleksandryjskiej, który oczywiście sobie obejrzymy, ale trochę później.

 Po lewej pozostałość po zamku, a w głębi opisywana wyżej wieża.

 W granicach miasta znajdowała się studnia, którą założono w prawdopodobnie w XIV w. a ocembrowana jest bez zaprawy z kamienia polnego.