LUBOMIERZ - Kościół po ewangelicki. (GPS - 51.0108 / 15.5079)

 Lubomierz podobnie jak Świerzawa jest "kopalnią" zabytków.

Niewielka miejscowość, ale zabytkami mogłaby obdzielić dużo większe miasta.

 Zapraszam Was do obejrzenia byłego kościoła, który został wybudowany w stylu neogotyckim dla grupy ok. 150 ewangelików z Lubomierza i okolic w 1852 r.

 Niestety czasy powojenne nie były dla niego łaskawe i przez długie lata stał nieużytkowany i ulegał dewastacji.

 Na początku lat 2000, dzięki zapałowi małżeństwa Antosików została tu utworzona "Galeria za Miedzą". Odbywają się tu koncerty i wystawy, a obiekt został przywrócony do świetności.

 Widok od strony parku.  

Tak prezentuje się kościół od strony zachodniej.

Fragment prezbiterium.

LUBOMIERZ - Kościół Wniebowzięcia N.M.P. i św. Maternusa. (GPS - 51.0123 / 15.5081)

 W Lubomierzu już byliśmy, ale to miasteczko jest kopalnią zabytków i jeszcze tu zaglądniemy, żeby wyszukać jeszcze inne ciekawostki.

 Lubomierski kościół po raz pierwszy został wspomniany w dokumencie pisanym już 1278 r. kiedy to obok innych przywilejów została wydana zgoda na jego budowę wraz z klasztorem Benedyktynek.
 Świątynia  została postawiona w najwyższym punkcie miasta na południowy-zachód od Rynku.

 Pierwszy kościół ustawiony w tym miejscu był drewniany i spłonął w XV w. Przywiązanie wiernych do świątyni w tym miejscu było jednak na tyle duże, że w niedługim czasie wznieśli gotycką świątynię. Podzieliła ona jednak los drewnianej i w 1688 r również spłonęła. Jednak jej pozostałości zostały wykorzystane jako podwalina do obiektu, który możemy oglądać współczesnie.

 Obecna świątynia, to już wiek XVIII. W latach 1727-1730 wzniesiono świątynię wg. projektu legnickiego architekta Jana Jakuba Scheerchofera.

 W okresie kiedy miałem przyjemność oglądać kościół miał miejsce remont, więc zdjęcia nie obejmują wszystkiego, ponieważ część zasłaniają rusztowania. Przede mną nie udało im się schować jednak za wiele ;).

 Barokowa świątynia jest naprawdę świetna ... z resztą oceńcie sami.

Portal wejścia głównego zdobią trzy figury: na szczycie patron, św. Maternus, po prawej św. Scholastyka, a po lewej św. Benedykt. W niszach po obu stronach ustawiono figury Piotra i Pawła.

Wnętrze kościoła, to prawdziwa bajka, polichromie które nadają klimatu wnętrzom pokrywają cały strop i są zachowane naprawdę dobrze.

Przedstawiają one "Wniebowstąpienie pańskie".

"Przemienienie na górze Tabor" i "Chwałę Chrystusa", która została zasłonięta przez rusztowanie ... może kiedyś uda mi się to jeszcze pokazać.

Nad prezbiterium znajduje się rozeta z rzeźbami 12 apostołów.

Ołtarz główny przedstawia Wniebowzięcie N.M.P. a na szczycie umieszczono rzeźbę przedstawiającą glorię św. Trójcy.

Ołtarz boczny ustawiony przy prezbiterium, poświęcony jest św. Janowi Nepomucenowi.

I po drugiej stronie Sercu Jezusowemu.

Przejście w jednej z naw bocznych.

I freski na sklepieniu nawy bocznej.

Bogato zdobiona ambona z archaniołami dmącymi w trąby na baldachimie i płaskorzeźbami ewangelistów na koszu.

Kilka ołtarzy bocznych w nawach bocznych.

LUBOMIERZ - miasto Kargula i Pawlaka. (GPS - 51.0127 / 15.5105)

Lubomierz, to miasto położone w południowej części Dolnego Śląska.

 Osada targowa o tej nazwie po raz pierwszy jest wzmiankowana w XII wieku, ale prawa miejskie otrzymała w 1291 r.

 Popularność miasto zyskało dzięki filmowej trylogii o przygodach dwóch sąsiadów z kresów wschodnich, czyli Kargula i Pawlaka. Część miejsc znawcy filmów na pewno sobie przypomną patrząc na moje zdjęcia.

 Jedna z głównych ulic i przylegające do Rynku kamieniczki. Jeśli pamiętacie film, to tu Pawlak szukał lekarza, a Pyrkosz chciał odebrać mu konia. 

Tu od drugiej strony.

Kamieniczka w której obecnie mieści się muzeum Kargula i Pawlaka.

Podobizny aktorów ustawione przed wejściem.

Kolumna Maryja ustawiona na Rynku.

Lubomierski Ratusz.

Szeroki plan Rynku.

Podcienia kamieniczek znajdujących się przy Rynku.

Pod takim przejściem pomiędzy Ratuszem, a przyległymi kamienicami można przejść na drugą stronę Rynku.

Opuszczamy już Rynek, ale ciekawe widoki pozostają.

Wybudowany w 1861 r budynek zespołu szkół. Pierwotnie mieściło się w nim katolickie seminarium nauczycielskie.

Następny budynek z połowy XIX w. Wybudowany jako katolicki sierociniec w 1864 r obiekt obecnie zajmowany jest przez szkołę.

Ewangelicki kościół św. Krzyża został po raz pierwszy wspomniany w dokumentach w 1666 r. Obecnie w jego murach znajduje się "Muzeum za Miedzą".
 Wg legendy, kościół został wybudowany w miejscu, w którym córka ówczesnego burmistrza znalazła złoty krzyż.

W głębi widać okazałe budynki klasztoru po benedyktynkach.

Na zakończenie spaceru jeszcze jedno spojrzenie na Rynek.