SOBÓTKA - Kościół pw Św. Anny. (GPS - 50.8994 / 16.7435)

 Sobótkę odwiedziliśmy już, a to za sprawą zamku Górka.

 Tym razem pokarzę Wam jeden z trzech zabytkowych kościołów. Kościół pw. Świętej Anny .

 Ma ona rangę sanktuarium św Anny Samotrzeciej, a poza tym od 2006 r. jest też sanktuarium Archidiecezji Wrocławskiej Najświętszej Marii Panny Matki Nowej Ewangelizacji.

 Powróćmy jednak do kościoła, którego początki sięgają  XIII w. kiedy to zostały tu przewiezione relikwie św. Anny Samotrzeciej. 

 Oczywiście nie od razu powstał w takim kształcie jak go teraz oglądamy, ale pierwotne założenie pozostało do chwili obecnej i stanowi teraz prezbiterium świątyni.

 Na przełomie XV i XVI w. do istniejącej już kaplicy dobudowano większą część stanowiącą obecnie nawę główną.

 Pod koniec XVII w. dochodzi do następnej modernizacji, w czasie której świątynia uzyskała barokowe detale, a w szczególności wieżyczkę. 

 Kościół był jeszcze remontowany w 1725 r. a także pod koniec XIX w. i dwukrotnie w wieku XX .

 Widok od strony zachodniej, gdzie teraz znajduje się wejście główne do świątyni.

 Niewielka wieża znajdująca się po stronie południowej, to prawdopodobnie efekt barokowej przebudowy dokonanej pod konie XVII w.

 Kruchta wejścia bocznego znajdującego się po stronie południowej.

 Tu widać najstarszą część kościoła, czyli prezbiterium.

Widok od strony północnej.

 Wejście główne przyozdobione renesansowym portale wykonanym z piaskowca. Zwieńczone jest tarczą ze znakami augustianów.

 Na fasadzie głównej, w niszach usytuowane są figury św. Józefa z dzieciątkiem Jezus i św. Anny nauczającej Maryję.

 Wnętrze kościoła skromne, ale klimatyczne.

 Od północy usytuowane są przy filarach dwie figury. Maryi z dzieciątkiem Jezus i Św. Augustyna.

 A po stronie południowej Św. Anna Samotrzecia i Św. Jadwiga.

Barokowy ołtarz główny z obrazem N.M.P. Matki Nowej Ewangelizacji.

 Na wa północna.

SOBÓTKA - Zamek Górka - Wnętrze. (GPS - 50.8872 / 16.7079)

 Skoro obejrzeliśmy sobie zamek z zewnątrz, to czas wejść do środka, który mogłem obfotografować dzięki uprzejmości osób zarządzających tym zabytkiem.

 Wejście główne przez granitowy portal, którym zakończyłem poprzednie wejście.

 Wnętrza, a zwłaszcza płytki w holu głównym trochę przypominają wzory mauretańskie, ale trzeba przyznać, że pasują do reszty wystroju.

 Po lewej stronie na płytkach można dostrzec inicjały E.K. czyli Ernest Kulmitz. Podobnie jak na elewacji na którą zwracałem Waszą uwagę przy poprzedniej wrzutce.

 Zaraz prze wejściu po lewej stronie znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca mnichów, a pod nią wejście do części klasztornej, która jest w remoncie.

 Po pokonaniu schodów znajdujemy się na ... no właśnie pięterko, przedsionek, poczekalnia trudno to nazwać, ale wygląda naprawdę przyjemnie.

 Tak schody prezentują się w kierunku wejścia, a może wyjścia ? ;)

 Pomieszczenie w którym znajduje się recepcja. Jak widać górny poziom również jest remontowany, ale jak już wcześniej wspomniałem mnie tylko cieszą takie widoki, bo widać że jest gospodarz i pomysł.

 To samo pomieszczenie, ale od biurka recepcji.

  Jedno z pomieszczeń, chyba restauracyjne, a na wprost wyjście na taras, który oglądaliście od strony zewnętrznej. 

 To już taras ... mi się podoba :).

 Wracamy do wnętrza i na korytarz. Wykończony oczywiście drewnem. 

 Następne pomieszczenie i wspaniały kominek, który zająłby w bloku pewno 1/3 pokoju gościnnego.

 Strop wykonany z drewnianych, pięknie zdobionych kasetonów.

 Następne pomieszczenie, w którym uwagę przykuwa piec.

 Właściwie, to nie wiem czy to tylko piec, czy już dzieło sztuki, a może jedno i drugie.

 W dolnej jego części znajdują się kafle ze scenami z biblii.

 Przy wyjściu, na ścianie znajduje się plan zamku z zaznaczonymi datami.
Pierwsza, to domniemany rok przybycia Włostowiców na te tereny i jak niektórzy twierdzą wybudowanie pierwszego zamku.
Druga, to przybycie Augustianów do Sobótki.
Trzecia, to data wybudowania obiektu w obecnym kształcie przez Ernesta von Kulmitza.


 Znów schody. Tym razem moją uwagę zwróciły tralki ... prawda, że ładne ?

 Kolejny piec. Ten troszkę skromniejszy, ale za to z ciekawym zwieńczeniem w kształcie stożka.

 

Pomieszczenie biblioteki, czy czytelni ... nie pamiętam :).

 To samo pomieszczenie. Tu również na uwagę zwraca sufit kasetonowy.

 To na razie tyle z zamku Górka. Mam nadzieję, że będę miał możliwość obfotografowania tego pięknego obiektu po remontach. 

SOBÓTKA - Zamek Górka - Z zewnątrz. (GPS - 50.8872 / 16.7079)

  Skoro już trochę poznaliście historię tego pięknego obiektu, to czas Wam pokazać jak on wygląda obecnie.

 Tak jak pisałem, zamek który tak naprawdę nie jest zamkiem, ale wygląda pięknie i jego architekt, Wilhelm Rhenius wykazał się sporą fantazją przy jego projektowaniu.

 Widok od południowej strony.

Całego uroku dodają mu liczne wieżyczki.

 Zegar słoneczny z dobrze zachowanym gnomonem.

 Od tej strony znajduje się też wejście główne.

 Brama wjazdowa znajdująca się przy wieży i strzegące ją romańskie posągi przedstawiające lwy.

 Jedna z rzeźb trochę bliżej. Tak naprawdę, to nie bardzo przypomina ona lwa, ale właśnie tak kilkaset lat temu wyobrażano sobie te zwierzęta.

 Inicjały E.K. na jednej ze ścian szczytowych umieszczone prawdopodobnie na cześć fundatora obiektu Ernesta von Kulmitz'a.

 To już widok od strony północnej, czy obecnie jakby od "podwórka", ponieważ prace remontowe trwają nie tylko we wnętrzu, ale i na zewnątrz.
 Mnie tylko cieszą takie widoki, bo po tylu zwiedzonych obiektach w stanie agonii, fajnie jest zobaczyć jakiś remontowany.

 Na tym tarasie będziemy przy okazji zwiedzania wnętrz.

 Taras i balkonik, to typowo renesansowy fragment zamku. Właściwie to pałac został wybudowany w stylu neorenesansowym

 Bardzo mi się podoba ta część. Ciekawy wykusz, a pod nim kamienna ławka.

 To budynek bramny znajdujący się od strony wschodniej.

 A to już wejście główne z portalem.