BOGUSZÓW GORCE - Rynek i Ratusz. (GPS - 50.7567 / 16.2044)

 Boguszów Gorce już znamy, a to za sprawą pokazywanego przeze mnie Kościoła poewangelickiego, który właśnie jest remontowany.

 W sumie, to dawno nie robiliśmy sobie spaceru po odwiedzanych miejscowościach, więc zapraszam na spacer po centrum Boguszowa Gorców, a konkretnie po Rynku, który jest najwyżej położonym w Polsce (591 m.n.p.m.).

 Boguszów Gorce, to w tej formie stosunkowo młode miasta, ponieważ prawa miejskie otrzymało w 1973 r.

 Nie mniej jednak jego składowe, czyli Boguszów, Gorce, Kuźnice Świdnickie i Stary Lesieniec, to już trochę starsze miejscowości, ale nie będę się o nich rozpisywał, a wspomnę tylko, że najstarszy z tego "towarzystwa" jest Boguszów, który po raz pierwszy został wspomniany w 1392 r.

 Widok na Rynek od strony wschodniej, gdzie znajduje się Ratusz. To budowla, której fragment widzimy po lewej stronie.

 Jak widać Rynek nie ma jakiejś wybitnej zabudowy, ale jest przytulny i zadbany.

 To południowa pierzeja.

 A to już wspomniany Ratusz, który został wybudowany w latach 1723-1731 r. a jego twórcą był Christoph Kohler.
 W 1789 r. do barokowego budynku od strony Rynku dobudowano wieżę, która ciekawie komponuje się z całością.

KAMIENNA GÓRA - Rynek. (GPS - 50.7837 / 16.0337)

 Kamienna Góra, to miasto w południowej części woj. dolnośląskiego. Prawa miejskie otrzymała w 1292r. ale jego początki, to czasy panowania Henryka I Brodatego, czyli przełom wieku XII i XIII.

 Obecnie miasto liczy ponad 20 tys mieszkańców i jest siedzibą władz powiatowych.

Na początek przejdziemy się po Rynku, a pozostałe fragmenty tego ciekawego miasta obejrzymy sobie przy innych okazjach.

 Trzeba przyznać, że Kamienna Góra jako jedno z niewielu miast na Dolnym Śląsku ma Rynek bez prl'owskich wstawek ... to jest naprawdę rzadkość. 

 Do 1873 r. na placu Rynkowym stał Ratusz, a obecnie jest w miejscu oddalonym o jakieś 200 m od Rynku.

 Północna pierzeja.

Pierzeja północna z fragmentem zachodniej.

Jedna z ciekawszych kamienic wybudowana na początku XVIII w.

Nadal pierzeja zachodnia.

Na wprost kamienica po stronie północnej i po prawej wschodnia pierzeja.

 Widok na plac Rynkowy, gdzie jak pisałem do 1873 r w jego centralnej części stał Ratusz.

WLEŃ - Spacerkiem po Wleniu. (GPS - 51.0165 / 15.6739)

 Wleń jest to jedno z najstarszych miast Polski, a prawa miejskie otrzymał jeszcze z ręki Henryka Brodatego w roku 1214. Jest też bardzo ciekawie położony, ponieważ z trzech stron opływa je rzeka Bóbr (umiejscowione jest w zakolu rzeki), a od strony zachodnie znajduje się pogórze izerski.
 Najprężniejszy rozwój miasta to lata 1278 - 1368, wówczas miasto otrzymało mnóstwo różnych przywilejów m.in. prawo bicia monet i handlu suknem.
 Niestety jak wszędzie lata "tłuste" przeplatają się z "chudymi" i tak też było z Wleniem. PO okresie rozwoju nastała epoka stagnacji spowodowany dynamicznym rozwojem pobliskich miast, Jeleniej Góry i Lwówka Śląskiego.
 Jedynym przywilejem jaki pozostał i był nierozłącznie związany z miastem, to handel gołębiami. Targi gołębi dotrwały we Wleniu aż do XVIII w. a przypomina o tym pomnik gołębiarki ustawiony w centrum miasta tuż przy Ratuszu.

Zwiedzanie zaczniemy od Rynku i jego centralnego punktu ... Ratusza.
 Wleń, to oczywiście nie metropolia i zwiedzania nie ma dużo, ale jest ciekawie, można szybko obejrzeć, coś zjeść i jechać dalej ... np do pobliskiego Lenna (pokazywałem tamtejszy pałac, a nie opodal niego są jeszcze ruiny zamku).
 Obecny budynek został wzniesiony w XVIII wieku, ale pierwsze wzmianki dotyczące Ratusza pochodzą z 1353 r.

Wspomniana już wcześniej przeze mnie figura gołębiarki.

Pierzeja południowa Rynku.

To południowa.

Ciekawie wykończone drugie piętro w konstrukcji szachulcowej.

Wychodzimy już centrum.

Fajny drewniany wykusz.

Największy chyba budynek w mieście. Ośrodek rehabilitacyjny i opiekuńczy sióstr św. Elżbiety.

Kilka ciekawszych kamieniczek.

Budynek poczty. Ciekawy, tylko szkoda, że zaniedbany.

CHOCIANÓW - Rynek (GPS - 51.4183 / 15.9014)

Chocianów, to niewielkie miasto w powiecie polkowickim.

 Pierwsza pisana wzmianka na jego temat pochodzi z 1284 r. a w 1297 roku książę Bolko Surowy rozpoczyna budowę warowni, która ma strzec północnych rubieży księstwa legnickiego.

 Przez wieki Chocianów miał wielu właścicieli, ale żaden nie "zakotwiczył" tutaj na długo. 

Prawa miejskie po raz pierwszy miasto otrzymało na początku XVIII w. (prawdopodobnie w 1703 r) jednak nie trwało to długo, gdyż utracił je już kilkadziesiąt lat później w 1742 r.

 Największy rozwój miasto przeżywa w XIX wieku, co dziwne to właśnie wówczas w ciągu jednego roku 1847 wybuchają w odstępie kilku miesięcy dwa pożary, które trawią prawie całe miasto.

 Odbudowa nabrała takiego rozpędu, że w 1894 r miasto odzyskuje prawa miejskie.

Ciekawostką może być, to że w okresie międzywojennym w Chocianowie mieszkał i pracował w miejscowej hucie Carl Bosch, laureat nagrody Nobla.

 Największym zakładem pracy w mieście jest CHOFUM (Chocianowska Fabryka Urządzeń Mechanicznych).

 Chocianów obejrzymy sobie, zaczynając spacer od Rynku i przylegających do niego uliczek, a później trochę dalsze miejsca, a w późniejszym czasie zaglądniemy do pięknego, ale zaniedbanego pałacu .

 Tu właśnie w głębi ulicy widać wieżę pałacu.

Wchodzimy do Rynku w którego centralnym punkcie ustawiony jest kościół pw. Józefa Robotnika wybudowany w latach 1594-1596.

Do zdjęć kościoła jeszcze wrócimy, a na razie trochę zdjęć Rynku.
Narożnik północno-zachodni.

Południowa pierzeja.

Tak zabudowa Rynku prezentuje się po stronie północnej.

I znów kościół, który łatwo można pomylić z Ratuszem .

Pierzeja wschodnia.

I jeszcze dwie uliczki przylegające do Rynku.