KARPACZ - Kościółek pw. Naszego Zbawiciela (Świątynia Wang) - Z Zewnątrz. (GPS - 50.7773 / 15.7241)

 Jedna z dolnośląskich perełek ... kościół pw. Naszego Zbawiciela w Karpaczu, to ten sam obiekt co potocznie zwana Świątynia Wang.

 Historia tego obiektu jest dość skomplikowana, ponieważ zazwyczaj pisząc o świątyniach, formułuję zdanie: "została wybudowana w roku tym, a tym, a pierwsza świątynia w tym miejscu stała tu ..." 

 Świątynia Wang jest o tyle specyficzna, że trudno określić nawet początki jej istnienia. Jak podają niektóre źródła jest to przełom  XII i XIII wieku. Jednak rzeźby znajdujące się na odrzwiach wewnątrz kościoła zdają się mówić, że początki mogą sięgać jeszcze wcześniejszego okresu, bo początków chrześcijaństwa w Skandynawii, czyli wieku XII. Oczywiście same odrzwia mogą pochodzić z innego miejsca, więc najbezpieczniej trzymać się przełomu wieków XII i XIII.

 Nie mniej jednak stanowi on obraz kultury romańskiej w Skandynawii.

 Dlaczego pokazuję świątynię w Karpaczu, a piszę o Skandynawii ? 

 Do Karpacza kościółek trafił dopiero w XIX wieku za sprawą króla Prus, który zakupił go dla muzeum w ... Berlinie.

 Można zapytać, o co tu chodzi ?

 Już tłumaczę.

Kościółek wybudowano w miejscowości Vang w XII w.  (od tej miejscowości pochodzi potoczna nazwa świątyni), ponieważ w XIX w. był on już dość wiekową konstrukcją potrzebował remontu, a nie było na to pieniędzy w ubogim Vang'u, więc norweski malarz Jan Dahl namówił króla Prus, aby zakupił go dla muzeum w Berlinie. 

 Rozebrano, więc kościółek i przetransportowano go przez port w Szczecinie do stolicy. Świątynia bardzo spodobała się jednak hrabinie Fryderyce von Reden z Bukowca i wyprosiła u króla, aby obiekt nie trafił do muzeum, a do Karpacza, aby tam mógł służyć miejscowej społeczności. 

 Jego oddanie do użytku miało miejsce 28.07.1844 r. 

Jednak doprowadzenie do tego momentu nie było taką prostą sprawą, ponieważ podczas rozbiórki pozostawiono część elementów w Norwegii i nie wystarczyło tylko złożyć świątynię jak klocki Lego. 

 Jej wygląd możemy podziwiać dzięki kunsztowi rzeźbiarza Jakuba z Janowic, który dzięki rysunkom potrafił dorobić brakujące fragmenty i złożyć je w jedną całość.

 Ciekawostką jest to, że kościół wybudowano bez użycia gwoździ, a przedstawia on odwróconą, tradycyjną łódź wikingów i prawdopodobnie niektóre elementy wyposażenia pochodzą właśnie z takiej łodzi. Być może wspomniane przeze mnie odrzwia. To jednak tylko moje domysły. 

 Ciekawostką może być też fakt, że pierwotnie obok świątyni nie było wieży, a została ona dostawiona później, aby chronić delikatną konstrukcję przed silnymi wiatrami wiejącymi od strony gór.

 Oczywiście wejdziemy też do świątyni, ale w następnym artykule.

 Widok od strony południowej.

 Od strony północnej znajduje się prezbiterium.

Widok od strony zachodniej.

 Krużganki łączące kościółek z wieżą. Zostały one dobudowany później wraz z wieżą.

 Wejście główne do kościoła z ciekawie zdobionym, drewnianym portalem.

 Na koniec makieta kościoła ustawiona nieopodal.

Zainteresowani obiektem i piękną okolicą w jakiej jest położony mogą obejrzeć panoramę 360 tego rejonu na stronie: www.karpacz.net/pano/swiatynia-wang/

BUKOWIEC - Zespół pałacowo parkowy z folwarkiem rodziny von Reden. (GPS - 50.8244 / 15.8149)

 Bukowiec jest to wieś położona  nieopodal Jeleniej Góry, a piękną okolica nie pozwala mi przejść obojętnie obok nie wspominając odrobinę o jej ciekawej historii i wspaniałym zespole parkowym i folwarku.

 Początki wsi sięgają XIV w. kiedy to została po praz pierwszy wspomniana w dokumencie pisanym z 1305 r.
 Jednym z pierwszych udokumentowanych właścicieli dóbr Bukowieckich był rycerz Heincze ze znanej na Śląsku rodziny von Zedlitz, która zarządzała wsią do XVI w.
 Oczywiście właścicieli było więcej, a wśród nich tak znane nazwiska jak Richthofenowie, czy równie znane rodziny Seherr-Thoss i von Reibnitz.

 W czym ta wieś wyróżnia się z pośród innych ?
 Na pewno jest pięknie położona, ale takich miejsc jest sporo. Na pewno wieś musiała być ważnym ośrodkiem ponieważ już w XIV w. von Zedlitz'e wybudowali tu zamek obronny otoczony fosą.
 W wieku XVI na jego miejscu postawiono renesansowy dwór zachowując dolną część (piwnice i fragment parteru) zamku.

 Przełom w wyglądzie pałacu i jego otoczenia nastąpił w 1785 r. kiedy to dobra nabył Frideryk Wilhelm von Reden, a był to nie byle kto, ponieważ to jemu Górny Śląsk zawdzięcza projekt i wdrożenie rozwoju przemysłu.
 W 1800 r. na życzenie von Reden następuje przebudowa pałacu na styl klasycystyczny i rozbudowa folwarku. Na przełomie XVIII i XIX w. w okolicy folwarku powstaje park, który został uznany przez współczesnych jemu za najpiękniejszy w całych Prusach, a dzięki swoim kontaktom, von Reden zrobił z niego ważny ośrodek życia towarzyskiego i kulturalnego Prus.

 Obecnie zespół jest odnawiany i dzięki grupie ludzi przywracany do świetności. Oczywiście sporo jeszcze przed nimi pracy i wydatków, ale efekty ich pracy już są widoczne.

 Takie widoki rozpościerają się w okolicy wsi.

 Zaczniemy od zabudowań folwarcznych, które nie prezentują się jeszcze najlepiej, ale w przyszłości ma tu być centrum spotkań i sale konferencyjne.

 Mimo nie najlepszego stanu widać ogromny potencjał budowli.

 Wnętrza prezentują się równie ciekawie.

 Po drugiej stronie drogi jest wspomniny przeze mnie park, gdzie znajdują się liczne zabudowania, a wśród nich dom ogrodnika. Prawda, że ciekawy ?

 Trochę bliżej.

Obracamy się przez lewe ramię i widzimy wzniesienie, na którego szczycie w formie budowli greckiej usytuowane jest herbaciarnia wybudowana przez Fryderyka Wilhelma von Reden w rocznicę ślubu dla swojej małżonki.

Tak herbaciarnia wygląda od południa.

 Na sąsiednim wzniesieniu widać ciekawie położony skalnik.

 Widok w kierunku zabudowań folwarcznych, których jest naprawdę sporo ze wzniesienia, na którym znajduje się mauzoleum.

 Tu spomiędzy zabudowań widać fragment pałacu z Karkonoszami w tle.

 Kolejne z zabudowań, w którym obecnie znajduje się sklep i restauracja.

 To już sam pałac.
Został on wybudowany jak już pisałem w 1800 r. na miejscu wcześniejszego renesansowego dworu i jeszcze wcześniejszego zamku von Zedlitz'ów.

 Wejście znajduje się po stronie zachodniej.

 Przybudówka po prawej, to chyba twór bardziej współczesny.

 Widok na pałac od strony zabudowań folwarcznych, które mamy za plecami.
Tu widać, że otoczenie wymaga jeszcze sporo pracy.

 Na terenie parku znajduje się też wieża widokowa i stawy hodowlane utworzone już na początku XV w.