JAROSŁAW - Pałac w powiecie średzkim. (GPS - 51.0709 / 16.5285)

 Niestety niewiele udało mi się znaleźć na temat pałacu, poza kilkoma krótkimi informacjami.

 Obiekt prawdopodobnie został wybudowany na przełomie XIX i XX w.

W sumie ciężko jest określić jego styl architektoniczny. Późny klasycyzm, lub wczesny eklektyzm, który sam w sobie był mieszaniną różnych, wcześniejszych stylów.

 Pałac otoczony jest parkiem i stanowi centrum dość sporego folwarku.

Widok od strony południowej, gdzie znajduje się drewniana weranda stanowiąca wejście główne.

 Zdjęcie od strony założenia parkowego, którego główna część znajduje się po stronie północnej.

GRANOWICE - Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. (GPS - 51.0775 / 16.3510)

  Pierwszy kościół we wsi był budowlą drewnianą i został wzmiankowany w dokumencie pisanym w 1315 r. czyli jego początki na pewno sięgają wcześniejszego okresu. Niestety nie wiadomo nic na jego temat, poza tym że istniał.

 Obecna świątynia, to obiekt późnogotycki wymurowany z kamienia łamanego, co dobrze widać na niektórych moich zdjęcia, a pochodzenie jego datuje się na początek wieku XVI.

 Kościół był dwukrotnie restaurowany. Po raz pierwszy w XIX w. Następny remont, to już połowa wieku XX, a konkretnie rok 1961.

 Wyposażenie kościoła w większości jest barokowe i pochodzi z XVIII w. ale zdarzają się też elementy gotyckie jak nap. sakramentarium, czyli coś w rodzaju tabernakulum. 

 Widok od strony wschodniej.

 Wieża usytuowana jest po stronie południowej kościoła.

 Strona zachodnia świątyni.

 Na tym zdjęciu dobrze widać, że kościół jest budowlą wielobryłową.

 Po stronie zachodniej od wieży usytuowany jest kamienny krzyż, a za nim dobrze widać odsłonięte mury z kamienia łupanego.

 Tablica nagrobna umieszczona na elewacji kościoła.

GOŚCISŁAW - Kościół św. Szymona i Judy Tadeusza. (GPS - 51.0159 / 16.5030)

 Jeśli chodzi o pierwszy kościół wybudowany w Gościsławiu, to zdania są podzielone.  Jedne źródła podają, że już w XII w. a inne, że w połowie XIII. Na pewno świątynia istniała już w 1335 r r. i była filią parafii w Udaninie, a samodzielną parafią została dopiero w 1542 r. i posługiwali w niej mnisi z Lubiąża.

 Ówczesna świątynia była budowlą gotycką, a jej charakter na barokowy został zmieniony podczas XVIII w. przebudowy. W latach 1756 - 1759 nie tylko zmieniono jej wygląd, ale także powiększono i pod koniec XVIII w. nadbudowano wieżę umieszczając na niej oglądany do dziś hełm.

 W latach 1630 - 1645 kościół użytkowany był przez protestantów, by później powrócić do wspólnoty katolickiej.

 Kościół przez wszystkie wieki był wielokrotnie remontowany, ale tylko XVIII w. przebudowa zmieniła jego wygląd i od tej pory nie odczuł on większej ingerencji w swój wygląd.

Widok od strony południowej. 

 Wieża usytuowana jest po stronie zachodniej świątyni.

 Tak kościół prezentuje się od północy. Tu dobrze widać mansardowy dach, tak charakterystyczny dla budowli barokowych.

 Od wschodu umiejscowione jest prezbiterium.

 W elewację wmurowane są dwie tablice nagrobne.

 Widok ogólny na wnętrze, które miałem okazję obejrzeć przez kratę.

Można je określić trzema słowami: skromnie, schludnie i przytulnie.

 Od strony północnej znajduje się niewielka ambona, ale pasująca do wystroju wnętrza.

 To widok na nawę południową.