SADY GÓRNE - Dwór rodziny von Reibnitz. (GPS - 50.8758 / 16.1693)

 Jak to dość często bywa niewiele jest informacji na temat tego dworu, a te które są bardzo się od siebie różnią dlatego napiszę Wam tylko, to co jest w miarę pewne.

 Barokowy dwór został wybudowany w drugiej połowie XVIII w. Dokładna data nie jest mi znana, a nie będę podawał tych które znalazłem w necie, ponieważ jest ich kilka.
 Prawdopodobnymi właścicielami dworu była rodzina von Reibnitz, która zarządzała tymi terenami w XVIII w.
 Obiekt był kilkakrotnie modernizowany, a w latach 80'tych XIX w. przeszedł sporą przebudowę.

 Przy dworze znajduje się spory folwark w związku z czym był on zajmowany po wojnie przez gospodarstwa rolne, a po opuszczeniu przez nie w latach 80'tych XX w. zaczął popadać stopniowo w ruinę.
 Obecnie jest to już stan agonalny i ponieważ zawalił się dach nie ma zabezpieczenia przed warunkami atmosferycznymi, to pozostałe mury mogą runąć lada chwila.

 Zacznę od strony zachodnie. Oczywiście mało widać ze względu na porastającą pałac zieleń, ale wybrałem kilka zdjęć, które chociaż po części pokażą, że dwór był naprawdę ciekawą budowlą.

 Fasada północna była najbardziej reprezentatywna.

 To już widok od strony wschodniej.

 Do środka nie wchodziłem, ale żeby pokazać Wam ogrom zniszczeń pstryknąłem zdjęcie korytarza.

MIĘKINIA - Pałac w powiecie średzkim. (GPS - 51.1962 / 16.7381)

 Ostatnio pokazywałem Wam sporo kościołów, ale nie dlatego, że nie znalazłem już żadnego pałacu, czy innego zabytku. Po prostu kościołów jest najwięcej, ale to nie jedyne atrakcje turystyczne Dolnego Śląska.

 Jednym z ciekawszych miejsc w regionie jest Miękinia. Obecnie wieś i siedziba gminy, ale już w XIII w. w tej okolicy uprawiano krzewy winorośli i z tym właśnie związana jest moja następna wycieczka.

 Folwark z centralnym punktem jakim jest pałac, został obecnie przystosowany dla potrzeb winnicy i winiarni. Można tam spróbować lokalnych wyrobów, kupić je, a także przejść szkolenie z uprawy,  itd.

 Zacznijmy jednak od początku.

 Pałac, trzeba przyznać wygląda obecnie dość skromnie jak na epokę baroku z której pochodzi, ale gdy został wybudowany (prawdopodobnie) w pierwszej połowie XVII w. mogło być zupełnie inaczej. 

 Z dużym prawdopodobieństwem można przypuszczać, że założycielami całego folwarku byli Jezuici, którzy w tym czasie zajmowali dobra obejmujące swoim zasięgiem dzisiejszą Miękinię.

 Niestety podczas wojny trzydziestoletniej pałac został mocno zniszczony i wraz z folwarkiem zaczął popadać w ruinę.

 Dopiero pod koniec XVIII w. kiedy to Miękinię przejęły rodziny von Hoym i Von Maltzan odbudowano pałac wraz przylegającymi do niego zabudowaniami.

 Obecny wygląd obiekt otrzymał podczas przebudowy, która miała miejsce na przełomie XIX i XX w. i prawdopodobnie wówczas nadano mu cechy bardziej klasycystyczne, a o barokowym pochodzeniu przypomina właściwie tylko mansardowy dach.

 Ostatni remont miał miejsce w 1977 r. kiedy to obiekty należały do PGR'ów, a od tamtego czasu co prawda folwark został przejęty przez prywatną osobę, która go odremontowała, ale sam pałac jest nieremontowany i trochę odstrasza swoim wyglądem.

 Obiektywnie muszę przyznać, że podczas mojej wizyty widziałem pracującą tam jakąś osobę, ale nie były to pracę, które mogłyby napawać optymizmem. Oczywiście chciałbym się mylić i mam nadzieję, że właściciel doceni potencjał pałacu i przywróci mu jego świetność.

 Jak już wspomniałem, Miękinia od dawien dawna była miejscem, gdzie wyrabiano wina, więc na początek spojrzenie na pałac przez pryzmat historii.

 Widok od strony południowej. Za plecami mamy wjazd główny na posesję.

 Widok na wejście główne, nad którym znajduje się tympanon dobudowany prawdopodobnie w czasie przebudowy z przełomu XIX i XX w.

 Widok od strony zabudowań folwarcznych, znajdujących się po stronie południowo-zachodniej.

 Przechodzimy w stronę założenia parkowego, które również jest w nienajepszym stanie.

 Widok od założenia parkowego.

 To już część folwarczna. Jej wygląd może napawać optymizmem i dobrze wróżyć całemu założeniu. Taką mam nadzieję oczywiście.

 Na koniec widok na pałac przez posadzone na terenie posesji krzewy winorośli.

CHEŁMSKO ŚLĄSKIE - Kościół pw. Świętej Rodziny - Wnętrze. (GPS - 50.6649 / 16.0691)

 Tak jak obiecałem w poprzednim artykule, wchodzimy do kościoła pw. Świętej Rodziny w Chełmsku Śląskim.

 Barokowe wnętrze kościoła robi naprawdę spore wrażenie i w przeciwieństwie do zewnętrznej bryły wcale nie jest skromne. Oczywiście jak na barok przystało.

 Wyposażenie, tak jak i cały kościół w większości pochodzi z końca XVII w. ale są też elementy XVIII i XIX wieczne. 

 Poszczególne części postaram się opisać w trakcie pokazywania na zdjęciach.

 Widok ogólny kościoła od strony wejścia. 

  Na uwagę zasługują właściwie wszystkie elementy wyposażenia, a pierwsze spojrzenie zajmuje nam ołtarz główny i pięknie zdobiona ambona.

 Ołtarz główny pochodzi z początku XVIII w. a jego autorem jest Joseph Lachel.

 Obraz Świętej Rodziny umieszczony w centralnym punkcie namalował znany na Śląsku, Bawarski malarz Felix Scheffler. Dzieła jego można oglądać również w klasztorach cysterskich w Lubiążu i Krzeszowie, a jak również wielu innych miejscach na Śląsku.

 Sklepienie jest ciekawie zdobione i warte pokazania.

 Widok na emporę organową od strony ołtarza.

 Pochodzące prawdopodobnie z XVIII w. organy.

 Ołtarz z obrazem przedstawiającym Jana Nepomucena rozdającego jałmużnę, a po lewej ambona wyrzeźbiona w 1686 r. ambona.

 Na koszu ambony umieszczono popiersie św. Bernarda, a na szczycie baldachimu ustawiono figurę Chrystusa.

 Ołtarz przedstawiający św. Bernarda rozmawiającego z aniołem, pędzla Wilhelma Neuenhertza.

 Ołtarz z obrazem przedstawiającym św. Annę nauczającą Maryję.

 Ołtarze i figury znajdujące się we wschodniej części kościoła.

 Pomiędzy obrazami stacji krzyżowej umieszczona jest średniowieczna (przełom XV i XVI w.) płaskorzeźba przedstawiająca Koronację N.M.P. a ponad nią chóry anielskie.