MYSŁAKOWICE - Pałac królewski. (GPS - 50.8447 / 15.7795)

 W Mysłakowicach byliśmy przy okazji zwiedzania kościoła pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, ale nie wspominałem nic o samej wsi, więc czas to nadrobić.

 Mysłakowice, to co prawda wieś, ale odwiedzając ją ciężko w to uwierzyć ponieważ zamieszkuję ją ponad 5 tys. osób, a powierzchnia to ok. 12,5 km 2. więc dość sporo.

 Położona jest w powiecie jeleniogórskim w tak zwanej "Dolinie Pałaców".

 Pierwsze wzmianki na temat posiadłości usytuowanej w Mysłakowicach pochodzi z końca XIV w. to jest z czasu, gdy zarządzali nią bracia von Kolberg.

 Obecny obiekt powstał jako barokowa budowla w połowie XVIII w. W tym okresie mysłakowickimi włościami zarządzała rodzina von Reibnitz i to na jej polecenie wzniesiono tam ich siedzibę.

 W 1816 r. na zlecenie hrabiego von Gneisenau obiekt zostaje przebudowany i zmodernizowany zyskując cechy budowli klasycystycznej. Autorem projektu został Karl Raabe i on sam nadzorował jego przebudowę. W czasie przebudowy pałac zyskuje na dostojności i wielkości, ponieważ dobudowano mu kilka pomieszczeń m.in. zmieniono kształt okien i dobudowano oranżerię.

 Rok 1831 okazuje się przełomowy nie tylko dla pałacu, ale i dla całych Mysłakowic, ponieważ ich piękno i walory turystyczne docenia król Pruski Fryderyk Wilhelm III i zakupuje pałac wraz z całą wsią.

 Już w następnym roku pałac przechodzi następną przebudowę, której głównym celem było dostosowanie wnętrz. Z tego okresu pochodzi też piękne założenie parkowe utworzone na zlecenie króla.

 Następna przebudowa doszła do skutku w 1840 r. na zlecenie Fryderyka Wilhelma IV. Wówczas, to pałac uzyskał obecny neogotycki wygląd, którego nadaje mu m.in. pochodząca z tego okresu wieża.

 Po drugiej wojnie światowej obiekt miał sporo szczęścia, ponieważ praktycznie przez cały czas miał swojego gospodarza. Był siedzibą dyrekcji Lasów Państwowych, PGR'u, a obecnie mieści się w nim szkoła.

 Widok od strony południowej, gdzie znajduje się park i ufundowany przez Wilhelma III kościół. 

 Dobudowana w XIX w. neogotycki wieża w całej okazałości.

 Na koniec kilka zdjęć założonego przez Fryderyka Wilhelma III parku.

PRZYCHOWA - Kościół pw. św. Wawrzyńca. (GPS - 51.4537 / 16.4324)

 Przychowa, to niewielka wieś w powiecie lubińskim położona nieopodal Ścinawy.

 Wieś jest może niewielka, ale kościół, który się tu znajduje jest naprawdę cennym zabytkiem, a znajdujące się w nim obrazy, to unikaty na skalę światową. Za chwilę dojdziemy do wszystkiego.

 Pierwszy kościół został tu wzmiankowany już na początku XIII w. Była to drewniana świątynia, która została zastąpiona przez kościół murowany w latach 30'tych XIII w. po tym jak we wsi swoją rezydencję wybudował biskup wrocławski Wawrzyniec i to właśni za jego sprawą postawiono tu nowy, murowany, gotycki kościół.

 Właściwie obiekt stoi po dzień dzisiejszy, a barokowy wygląd został mu nadany podczas XVIII wiecznej przebudowy.

 Wyposażenie kościoła pochodzi z okresu jego przebudowy z początku XVIII w.

 Widok od strony południowo-zachodniej.

 Kościół widziany od strony Północnej.

 Barokowe wnętrze kościoła.

 Boczny ołtarz od strony północnej.

 Ciekawa ambona na której baldachimie ustawiona jest figura Chrystusa Zbawiciela Świata.

 Widok nawy głównej od strony zachodniej.

 Dochodzimy do jednej z większych ciekawostek, czyli jednego z czterech obrazów samego Michała Willmann'a.
 Obraz umieszczony jest po stronie północnej i przedstawia "Cierniem Ukoronowanie Pana Jezusa".

 Po stronie południowej znajduje się obraz  "Wniebowzięcie N.M.P."również pędzla Michała Willmanna.

 Z tego co się dowiedziałem w tym ołtarzu bocznym są umieszczone jeszcze dwa obrazy Willmanna, ale w czasie mojej wizyty przebywały w renowacji.

 Widok na emporę organową znajdującą się po zachodniej stronie kościoła.

 Nad wejściem na emporę organową umieszczony jest jeszcze jeden ciekawy obraz, ale niestety nie wiem czyim jest dziełem.
 Trochę przypomina obrazy Willmanna, ale nic o nim nie wiadomo.

DŁUŻYCE - Kościół Matki Boskiej Różańcowej i Chrystusa Króla. (GPS - 51.3738 / 16.4395)

 Po raz pierwszy świątynia w Dłyżycach została wzmiankowana w 1209 r. Oczywiście nie był to obecny kościół, ale nie zmienia to faktu, że wieś musiała być znacząca skoro już na początku XIII w. była skupiskiem wyznawców Chrystusa.

 Obecny obiekt, to XV wieczna konstrukcja, która uległa przebudowie w XVII w. Następna modernizacja miała miejsce w wieku XIX.

 W czasie działań wojennych kościół został częściowo uszkodzony. Jego odbudowa doszła do skutku w 1957 r.

 Widok od strony południowej.

 Kościół w Dłużycach od północy.